بازسازی رئال مادرید برای مورینیو؛ هزینه ۲۶۰ میلیونی غول پایتخت
به گزارش فوتبال ۳۶۰، ژوزه مورینیو در ۱۱ ژوئن به طور رسمی به عنوان سرمربی رئال مادرید منصوب شد اما او و مدیران ارشد مادرید از جمله پرس، خوزه آنخل سانچس، مدیرکل و جونی کالافات، استعدادیاب ارشد از قبل راهبرد باشگاه را تعیین کرده بودند.
نتایج جلسات آنها در چند ماه گذشته، شکل گرفته و مادرید بزرگترین هزینهکرد خود در بازار نقل و انتقالات را از سال ۲۰۱۹ تاکنون انجام داده.
مادرید در این تابستان حدود ۲۶۰ میلیون یورو (۲۲۳ میلیون پوند، ۳۰۰ میلیون دلار) برای ۶ خرید جدید و پرداخت ۱۵ میلیون یورو به بنفیکا برای فسخ قرارداد مورینیو با این باشگاه پرتغالی سرمایهگذاری کرده است.
ابراهیما کوناته، مدافع میانی سابق لیورپول و برناردو سیلوا، هافبک سابق منچسترسیتی به عنوان بازیکن آزاد وارد شدند و در ادامه بر سر بستهای به ارزش ۶۰ میلیون یورو برای آوردن مارک کوکوریا از چلسی توافق شد. دنزل دامفریز، مدافع راست هلندی با ۲۰ میلیون یورو (۲۱.۶ میلیون پوند، ۲۹.۱ میلیون دلار) از اینتر به لوسبلانکوس پیوست. کارلوس اسپی با ۲۵ میلیون یورو (۲۹ میلیون دلار، ۲۱ میلیون پوند) از لوانته آمد و یان دیومانده، بال لایپزیش قراردادی را امضا کرد که شاید تا رکورد ۱۴۰ میلیون یورویی تاریخ باشگاه ارزش داشته باشد.
رئال مادرید در سالهای اخیر سرمربیان خود را چندان در فرآیند جذب بازیکن دخالت نداده بود اما این موضوع تغییر کرد و مورینیو در جذب تمام بازیکنان مورد مشاوره قرار گرفت. یک حس مشترک از هیوت مدیره مادرید تا مورینیو در مورد موفقیتآمیز بودن این پنجره و آمادگی تیم برای رقابت بر سر جامها وجود دارد.
البته تیم هنوز در یک مشخصه کمبود دارد؛ هافبک توانا در تعیین ضرباهنگ و تغییر نبض مسابقات. ترجیح رودری برای پیوستن به بارسلونا باید یک ضربه تلقی شود.
مادرید و مورینیو برنامهریزی ترکیب جدید را در اواسط اردیبهشت آغاز کردند؛ از طریق ژرژ مندس، مدیر برنامه سرمربی. از همان ابتدا در مورد بخشهای نیازمند تقویت توافق وجود داشت. مورینیو این موارد را میخواست؛ یک مدافع راست نیمکتنشین برای رقابت با ترنت الکساندر آرنولد، حداقل یک مدافع میانی مسلط، یک مدافع چپ درجه یک و یک هافبک خلاق. هر یک از این گزینهها به سرعت فراهم شدند.
خریدهای کوناته و دامفریز به ترتیب در ۱۸ ژوئن و ۵ ژوئیه به طور رسمی تأیید شد اما هر ۲ معامله مدتها قبل از انتخابات ریاست باشگاه انجام گرفت.
دامفریز به عنوان گزینه مدافع کناری دفاعیتر برای تکمیل ویژگیهای هجومی الکساندر آرنولد دیده میشد. کوناته آمد تا یکی از ستونهای دفاع میانی (آسیبدیده از مصدومیتهای رودیگر و میلیتائو) باشد. مادرید برای تکمیل دین هاوسن ۲۱ ساله و رائول آسنسیو ۲۳ ساله به تجربه نیاز داشت.
دنی سبایوس در ژوئن پس از توافق برای فسخ قرارداد (تا ۲۰۲۷) کنار رفت. خرید بعدی مارک کوکوریا از چلسی نام داشت. اقدام برقآسای مادرید روشنترین نشانه از جدیت آنها در این پنجره نقل و انتقالات به شمار میرود.
آنها با سبقت از بارسلونا و اتلتیکومادرید بر سر توافقی به ارزش ۵۵ میلیون یورو به علاوه ۵ میلیون یورو پاداش برای این بازیکن ۲۸ ساله به توافق رسیدند. از قبل ۳ مدافع چپ به نامهای آلوارو کارراس، فرلاند مندی و فران گارسیا را در ترکیب داشتند. رئال با جذب برناردو سیلوا از منچسترسیتی، باز هم از بارسلونا و اتلتیکو پیشی گرفت و این ورود بر نیکو پاس تأثیر گذاشت.
انتظار میرفت هافبک ۲۱ ساله آرژانتینی از طریق بند بازخرید حدود ۹ میلیون یورویی از کومو به برنابئو بازگردد. با این حال گفتوگو میان پاس و مورینیو، ۲ طرف را سرد کرد و خرید برناردو سیلوا باعث شد مادرید و کومو درباره شرایط توافق دوباره مذاکره کنند. مادرید انتظار داشت ۶۰ میلیون یورو از تیم فابرگاس بگیرد.
نامهای متعدد دیگری به مادرید مرتبط شدند. گزینه مورد علاقه مورینیو انزو فرناندس بود اما ورود او بعید به نظر میرسید و مادرید در یک بیانیه خبری رسمی گفت هیچ علاقهای به این هافبک ندارد. او در نهایت در روز پایانی نقل و انتقالات با مبلغ ۱۲۵ میلیون پوند به منچسترسیتی پیوست.
مورینیو به ماتئوس فرنانس هم علاقه داشت. باشگاه هرگز به ۸۵ میلیون پوند پرداختی تاتنهام به وستهام نزدیک نشد.
در طول جام جهانی ۲۰۲۶ بحثهای زیادی درباره ایوب بوعدی، هافبک ۱۸ ساله مراکش وجود داشت. او با امضای قراردادی به ارزش صد میلیون یورو از لیل به منچسترسیتی پیوست. مادرید او را از قبل از درخشش در تورنمنت این تابستان زیر نظر داشت اما هنوز این جوان را آماده انجام جهش بزرگ نمیدانست.
مادرید پس از رد چند پیشنهاد برای جذب رودری در ماههای قبل، موضع خود را در قبال او تغییر داد. مذاکرات با نمایندگان این بازیکن آغاز شد و آنها از دستیابی به توافق با منچسترسیتی اطمینان داشتند. رودری بارسلونا را برگزید.
این ماجرا نه تنها از بیرون بلکه از درون توجه زیادی را به خود جلب کرد. افراد درگیر در امور روزمره مادرید و همچنین دیگر افراد نزدیک به بازیکنان احساس میکردند رودری قطعه گمشده جورچین است و با اشتیاق برای کسب اطلاعات از خبرنگاران میپرسیدند چه خبر شده.
این برنامه به شکست انجامید و مادرید راهبردش را تغییر داد؛ اکنون باید یک بازیکن فروخته میشد تا بازیکن دیگری بیاید.
باشگاه مشتاق دریافت پیشنهاد برای ادواردو کاماوینگا و رائول آسنسیو بود اما هیچ یک از این ۲ نفر نشانهای از تمایل به جدایی نشان ندادند.
مورینیو به جذب یک شماره ۹ به سبک خوسلو علاقه داشت و جدایی ۴۰ میلیون یورویی گونسالو گارسیا به فولام، قفل شرایط را باز کرد و راه را برای ورود اسپی هموار ساخت.
جذب یک بال راست در ابتدا در میان اولویتهای مادرید قرار نداشت اما با گذشت چند هفته، شرایط تغییر یافت. ابتدا لیورپول و سپس پاریسنژرمن در موقعیت خوبی برای جذب دیومانده قرار داشتند اما باشگاه اسپانیایی در نهایت با توافق بر سر قراردادی تا ۱۴۰ میلیون یورو موفق شد.
برخی در مادرید تمدید قرارداد وینیسیوس جونیور تا سال ۲۰۳۲ را هم موفقیت دیگری همطراز با یک خرید بزرگ میدانند. بازیکن ۲۶ ساله برزیلی برای پیوستن به آرسنال وسوسه شده بود و مذاکرات طولانیمدت در نهایت به تمدید قراردادش انجامید.
رئال مادرید در کنار همه این خریدها، درآمد قابل توجهی از طریق جدایی بازیکنان، بندهای فروش مجدد برای فروشهای قبلی و مذاکره مجدد پاز با کومو به دست آورد. مجموع این رقم حدود ۱۹۰ میلیون یورو است. انتقال ویکتور مونیوس به لیورپول در دسته دوم قرار میگیرد. مادرید به لطف بند ۵۰ درصد فروش مجدد تا ۲۰ میلیون یورو از این معامله به دست میآورد.
