از متهم همیشگی تا رکورددار انگلیس؛ پیکفورد، آماده برای نیمهنهایی
به گزارش فوتبال ۳۶۰، جردن پیکفورد شاید هیچوقت دروازهبانی نبوده که همه عاشقش باشند. قد نهچندان بلند، سبک بازی پرریسک و حتی زبان بدنش باعث شده سالها زیر ذرهبین کارشناسان فوتبال انگلیس قرار بگیرد. بعد از گل نروژ هم دوباره انگشت اتهام به سمت او رفت. توپ شلدروپ در نهایت وارد دروازه شد و بسیاری معتقد بودند پیکفورد باید ضربه را دفع میکرد. اگر کمی عقبتر برویم، فضای زیاد مدافعان انگلیس در شکلگیری آن گل بیتأثیر نشان نداد.
رکوردی از دل تردیدها
با وجود تمام این انتقادها، توماس توخل همچنان به او اعتماد کرده و پیکفورد برابر نروژ برای هجدهمین بار در جام جهانی به میدان رفت. آمار، او را بالاتر از پیتر شیلتون قرار داد و به رکورددار بیشترین حضور یک بازیکن انگلیسی در تاریخ جام جهانی تبدیل شد. همزمان هری کین هم با هفدهمین بازی خود به رکورد شیلتون رسید. پیکفورد نخستین بار در جام جهانی ۲۰۱۸ مقابل تونس بازی کرد و از آن زمان تاکنون در ۳ دوره جام جهانی، جایگاه شماره یک انگلیس را حفظ کرده.
کلینشیتهایی که فراموش میشوند
در ۱۸ بازی جام جهانی، پیکفورد ۶ کلینشیت ثبت کرده. آمار، او را کنار گوردون بنکس قرار میدهد و فقط شیلتون با ۱۰ کلینشیت عملکرد بهتری دارد. همچنین تاکنون ۳۲ مهار در جام جهانی انجام داده و فقط بنکس (۳۳) و شیلتون (۵۴) بالاتر هستند. رکورد او احتمالاً در همین دوره شکسته میشود. در مجموع از زمان نخستین بازی ملیاش در سال ۲۰۱۷، ۸۹ بار پیراهن انگلیس را پوشیده، ۴۴ کلینشیت ثبت کرده و تنها ۵۹ گل خورده؛ میانگین ۰.۶۶ گل در هر مسابقه.
اشتباهاتی کمتر از تصور
هرچند عملکرد باشگاهی او در اورتون همیشه با نوسان همراه بوده اما در تیم ملی شرایط متفاوت است. طی این ۸۹ مسابقه، تنها ۶ اشتباه او منجر به شوت حریف و فقط ۲ مورد از آنها تبدیل به گل شده . در جام جهانی ۲۰۲۶ هم نمایش این ستاره برابر مکزیک یکی از عوامل اصلی صعود انگلیس بود. با چند واکنش مهم، برتری ۳ بر ۲ تیمش را حفظ کرد. او به عنوان یکی از تنها ۴ دروازهبان جام توانسته با ارسال بلند، برای همتیمیهایش موقعیت گل خلق کند.
همیشه باید خودش را ثابت کند!
پیکفورد هرگز در باشگاهی از جنس قدرتهای اروپا بازی نکرده. او پس از جدایی از ساندرلند سالها در اورتون ماند، هرگز تجربه لیگ قهرمانان اروپا را نداشت و تنها چند بازی در رقابتهای اروپایی انجام داد. با این وجود، حالا دومین دروازهبان تاریخ انگلیس از نظر تعداد بازی ملی است؛ بالاتر از نامهایی چون جو هارت، دیوید سیمن و گوردون بنکس. شخصیتی خاص دارد، بارها بابت «دستهای کوتاهش» سوژه نام گرفته و حتی یکبار درگیر حاشیهای خارج از زمین شد اما همیشه به شیوه خودش پاسخ داده؛ با ایستادن درون دروازه و ادامه دادن.
مهم، شرایط اردوی انگلیس پس از این ۲ بازی آینده خواهد بود. بعد از جام جهانی، انگلیس وارد دورهای تازه شود و دین هندرسون یا گزینهای دیگر جای پیکفورد را بگیرد. حتی خود توخل هم احتمالاً به این موضوع فکر کرده. تا امروز، هر بار جایگاه او زیر سؤال رفته، دوباره خودش را ثابت کرده است. حالا آزمون بزرگ دیگری در انتظار اوست؛ مقابل لیونل مسی افسانهای!
