4 به علاوه یک نیمه؛ صبر امیر و خاموشی دنیس!
به گزارش فوتبال 360، تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی به کارش در فیفادی آبان پایان داد که با ثبت یک برد و یک تساوی مقابل تیمهای فلسطین و عراق، عنوان قهرمانی تورنمنت بصره را به خود اختصاص داد. اگرچه رقبای ایران در این فیفادی چندان قدرتمند نبوده و تیم ملی میتوانست با نتایج پرگلتری فلسطین را شکست داده و بیش از یک بار دروازه عراق را باز کند، چنین نشد. دلیلش فرصتسوزی متعدد بازیکنان خط حمله این تیم از جمله دنیس درگاهی است. مهاجم دورگهای که قبل از جام جهانی به تیم ملی پیوست ولی هنوز نتوانسته گلی برای این تیم بزند.
داستان دنیس و ایران
دنیس اکرت که بعدها با دریافت پاسپورت ایرانیاش به دنیس درگاهی معروف شده کار سختی برای پیوستن به تیم ملی ایران داشت. در واقع اسنادی که نشان دهد او نژادی ایرانی دارد به سادگی در دسترس نبود. پدربزرگ دنیس ایرانی است که بعد از فوتش، اثبات داشتن ژنِ ایرانی این بازیکن که این بار پدرومادری غیرایرانی داشت زمانبر شد. با این وجود، پس از آنکه مشخص شد تیم ملی قید سردار آزمون را زده، مسئولان تیم ملی با سرعت بیشتری برای فراهم کردن مدارک ایرانی بودن درگاهی گام برداشته و سرانجام قبل از بازیهای جام جهانی، درگاهی ایرانی شد. او مسافر جام جهانی هم شد ولی به واسطه مصدومیتی که پیش از شروع این رقابتها داشت، فرصتی در جام جهانی به دست نیاورد؛ هرچند که خودش اعتقاد داشت برای بازی آخر و جدال با مصر، میتوانست به میدان برود که قلعهنویی به او فرصت بازی نداده است.
پساجام جهانی با دنیس
در شرایطی که به نظر میرسید با برگشتن سردار آزمون به تیم ملی، عرصه برای درگاهی 29 ساله چندان مهیا نباشد اما قلعهنویی دوباره به این مهاجم که در لیگ بلژیک و باشگاه استاندارد لییژ بازی میکند اعتماد کرد. چنین شد که برای فیفادی نخست و بازی مقابل ازبکستان و روسیه دوباره درگاهی به تیم ملی دعوت شد. از آن مهمتر اینکه در بازی با ازبکستان برای اولین بار به طور رسمی پیراهن تیم ملی را پوشید و یک نیمه کامل بازی کند؛ هرچند که از گل زدن محروم ماند ولی برای شروع، دیداری خاطرهانگیز برایش شد.
پس از آن، در جدال مقابل روسیه هم دنیس درگاهی یک بار دیگر، یک نیمه فرصت به دست آورد که باز هم توفیقی در گلزنی نداشت. چنین شد که دو بازی نخستش با پیراهن تیم ملی با 2 شکست همراه شد. شکست در آن بازیها و تنگ شدن عرصه بر امیر قلعهنویی مبنی بر ایجاد تغییر در تیم ملی و ابراز نارضایتی امیر از شرایط تعدادی از بازیکنان، این شایعه را به وجود آورد که ممکن است درگاهی دیگر به تیم ملی دعوت نشود؛ اتفاقی که نهایی نشد و دنیس در فیفادی آبان هم به تیم ملی فراخوانده شد.
4 نیمه بدون گل
با دعوت دوباره از درگاهی، این بار در اردویی که خبری از مهدی طارمی نبود؛ نگاهها متوجه این بازیکن شد. با این وجود، در بازی به نسبت ساده مقابل فلسطین، درگاهی از گشودن دروازه رقیب بازماند تا نوبت به جدال با عراق شود. در بازی با عراق هم که درگاهی یکی دو موقعیت خوب را هدر داد تا دوباره بعد از یک نیمه بازی، شبیه به جدال با فلسطین، تعویض شود.
او حالا برای خودش در تیم ملی صاحب کارنامه شده؛ 4 نیمه برای ایران بازی کرده و گلی نزده است. جالب آنکه قبل از این 4 بازی رسمی، در واقع 4 نیمه رسمی که پیراهن تیم ملی را پوشیده، درگاهی یک نیمه هم در جدال غیررسمی برای ایران بازی کرده است: جدال با جوانان تیخوانا قبل از شروع جام جهانی. آنجا و در همان دیداری که گفته شد مصدوم شده و جام جهانی را از دست داده، یک نیمه بازی کرد و مثل این روزها گلی نزد.
این آمار برای درگاهی در شرایطی ثبت شده که او حال و روز متفاوتی در استاندارد لییژ در این فصل داشته؛ جایی که در 11 بازی 7 بار برای تیمش گل زده است.