امضای مورینیو پای نسخه جدید رئال؛ بردهای لحظه آخری

این الگو از همان ابتدای فصل شکل گرفت. در اولین بازی فصل لالیگا تحت هدایت مورینیو، کارلوس اسپی جوان در دقیقه ۹۰ مقابل اسپانیول گل زد. کم‌تر از یک ماه بعد، مقابل الچه، اسپی دوباره در ثانیه‌های پایانی ظاهر شد و پیروزی ۳ بر ۲ را به ارمغان آورد. اسپی در مدت بسیار کوتاهی ۲ گل تعیین‌کننده به نام خود ثبت کرد و به نماد تعویض طلایی مورینیو تبدیل شد.

در لیگ قهرمانان درام‌های مشابهی رخ داده. مقابل رم، رئال عقب افتاده بود، اما در ۷ دقیقه پایانی با گل‌های کارلوس اسپی، اندریک و در نهایت آنتونیو رودیگر در دقیقه ۹۰، نتیجه را عوض کرد. گل رودیگر یکی از دراماتیک‌ترین بازگشت‌های فصل را رقم زد. سپس در کلاسیکوی نیوکمپ، کیلیان امباپه در دقیقه ۸۷ گل دوم خود را زد.

و حالا آتن... رئال ۲ بار از حریف یونانی عقب افتاد اما با گل‌های جود بلینگام و امباپه به تساوی رسید و در نهایت والورده با شوتی از راه دور و غیرقابل مهار در وقت‌های اضافی، کار را تمام کرد. مورینیو پس از بازی گفت: «فقط ما می‌توانیم این بازی‌ها را در دقایق پایانی ببریم. خیلی خوش‌شانس هستم بازیکنانی با این کیفیت دارم.» این جملات خلاصه‌ای از فلسفه‌ی فعلی اوست؛ پذیرش سختی بازی، مدیریت تعویض‌ها در لحظات حساس و اتکا به شخصیت بازیکنان.

از نظر آماری، این ۵ گل نه فقط امتیاز، بلکه اعتمادبه‌نفس و جایگاه جدول را تغییر داده‌اند. رئال در لیگ قهرمانان هنوز بدون شکست است و در لالیگا در رقابت مستقیم برای عنوان قهرمانی قرار دارد. نقش بازیکنانی مثل اسپی، امباپه، رودیگر و والورده نشان می‌دهد عمق نیمکت و کیفیت فردی در لحظات بحرانی، کلید موفقیت مورینیو بوده. این تیم گاهی در نیمه اول یا بخش‌هایی از بازی کنترل کامل ندارد اما وقتی دقیقه ۸۵ می‌رسد، انگار موتور روشن می‌شود.

مورینیو هنوز در حال ساختن تیم ایده‌آل خود است و گفته برای رسیدن به «کمال» به ۳ فصل نیاز دارد. ۵ پیروزی دیرهنگام ثابت کرده روحیه‌ «هرگز تسلیم نشو» در این نسل رئال مادرید زنده است. در فوتبال مدرن، رئال مورینیو یادآوری می‌کند شخصیت و روحیه هنوز می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد.