پایان سریال نبردن‌ شیاطین سرخ؛ بازگشتی برای کریک

رم در نیمه اول کاملاً مسلط نشان داد. سوله در دقیقه ۱۱ با بهره‌گیری از فضای ایجادشده توسط دفاع بی‌نظم یونایتد گل اول را زد و دونیل مالن در دقیقه ۱۷ از روی نقطه پنالتی نتیجه را 2 بر صفر کرد. هواداران، تیم را به شدت هو کردند. کریک در رختکن باید بازیکنان را برای نیمه دوم آماده می‌کرد. مدیران باشگاه از جمله عمر برادا و جیسون ویلکاکس، گزینه‌هایی مانند ادی هاو و یولیان ناگلزمان را بررسی کردند اما به کریک فرصت محدودی برای احیای تیم داد.

نیمه دوم داستان کاملاً متفاوتی داشت. برونو فرناندس در دقیقه ۵۸ از روی نقطه پنالتی اختلاف را به حداقل رساند. سپس ماتئوس کونیا، مهاجم برزیلی، قهرمان شب شد. او در دقیقه ۸۳ با استفاده از اشتباه لئوناردو بالردی گل تساوی را زد و 3 دقیقه بعد با شوتی دقیق از زاویه بسته، گل سوم و پیروزی‌بخش را به ثمر رساند. آمار مسابقه نشان می‌دهد یونایتد ۵۲ درصد مالکیت توپ، ۱۵ شوت (۶ شوت در چارچوب) و ۲٫۷۸ امید گل داشت. رم با ۱٫۶۶ امید گل و تنها ۷ شوت، در نیمه دوم کاملاً خاموش به نظر رسید.

این پیروزی پایان‌دهنده بدترین روند نبردن یونایتد از سال ۱۹۸۸ بود (۹ بازی بدون برد شامل ۶ شکست و ۳ تساوی). تیم کریک در لیگ برتر تنها یک برد در ۹ بازی (۷ امتیاز و جایگاه نزدیک به منطقه سقوط) داشت و در همه رقابت‌ها تنها 2 پیروزی فصل  رقم زد؛ یکی مقابل ایپسویچ و دیگری مقابل صباح آذربایجان. آمار دفاعی نگران‌کننده بود؛ یونایتد در اکثر بازی‌ها حداقل یک گل خورد. بازگشت از 2 گل عقب‌افتادگی در خانه، روحیه تیم را بالا برد و فشار روی کریک را موقتاً کاهش داد. کریک پس از بازی گفت: «با یک برد نباید هیجان‌زده شویم. باید آرام بمانیم و برای بازی بزرگ آخر هفته آماده شویم.» او تأکید کرد بیش‌تر به خاطر بازیکنان خوشحال است تا خودش!

این نتیجه فرصتی دوباره برای کریک ایجاد کرده. او حالا باید ثبات را به تیم بازگرداند. بازی بعدی مقابل استون ویلا آزمونی حیاتی به حساب می‌آید. اگر یونایتد روند مثبتش را ادامه دهد، کریک زمان بیش‌تری به دست می‌آورد. در غیر این صورت، فشار مدیران و هواداران دوباره اوج می‌گیرد. کونیا با 2 گل و نقش کلیدی در پنالتی، شخصیت تهاجمی مورد نیاز تیم را نشان داد. فرناندس پس از تنش‌های قبلی با مربی، دوباره در ترکیب اصلی ظاهر شد و گل زد.