بالاخره، نخستین پیروزی تاتنهام؛ بازگشت قهرمانانه مدیسون

بازی با گل تماشایی جیمز مدیسون در دقیقه ۱۴ شکل جدی گرفت. مدیسون  با  پاس محمد کادوس از بیرون محوطه جریمه با ضربه‌ای دقیق توپ را به گوشه دروازه کارل راشوورث فرستاد.  اولین گل لیگ برتری مدیسون پس از بیش از ۶۰۰ روز، نشان داد خلاقیت و کیفیت شوت‌زنی او همچنان می‌تواند تفاوت ایجاد کند. کاونتری به رهبری فرانک لمپارد  در دقیقه ۴۹ با گل جک رودونی به تساوی رسید. اشتباه دفاعی اسپرز اجازه داد گل رقیب را رقم زد.

عمر مرموش در دقیقه ۵۸ با ضربه‌ای قدرتمند از فاصله ۲۵ متری، اولین گلش را برای اسپرز به ثمر رساند. عمر نشان داد می‌تواند در سیستم مالکانه دزربی تهدید جدی باشد. در دقایق پایانی، دژان کولوسفسکی پس از ۵۲۶ روز دوری به دلیل مصدومیت پیچیده زانو با تشویق ایستاده تماشاگران به میدان آمد. این بازگشت نمادین، یکی از نکات برجسته شب نام داشت. در نهایت، بن دیویس در وقت اضافه با ضربه‌ای غیرمنتظره از بیرون محوطه، گل سوم را زد.

 دزربی پس از بازی اذعان کرد تیمش به خوبی بازی‌های قبلی (مانند نیمه اول مقابل استون‌ویلا یا اورتون) ظاهر نشد. کاونتری با دفاع فشرده، انتقال توپ سریع تاتنهام را مختل کرد و تیم لندنی نتوانست موقعیت‌های فراوانی بسازد. با این حال، روحیه و واکنش پس از گل خورده ستودنی به نظر رسید. استفاده از ترکیب 2-4-1-3 به دلیل مصدومیت‌ها و حضور مدیسون در نقش بازیساز، به تیم تعادل بیش‌تری بخشید. مدیسون با حرکت مداوم بین خطوط، روند دفاعی و هجومی را بهبود بخشید.

شرایط فصل، اهمیت این نتیجه را دوچندان می‌کند. اسپرز با صرف بیش از ۳۰۰ میلیون پوند در تابستان، شروع فاجعه‌باری داشت و در قعر جدول بود. فرم خانگی ضعیف (تنها 6 برد در ۳۷ بازی خانگی اخیر لیگ برتر) و مصدومیت‌های متعدد از جمله کولوسفسکی و مدیسون فشار را افزایش داد. بازگشت این 2  بازیکن کلیدی می‌تواند نقطه عطفی برای تیم باشد. دزربی در رختکن بازگشت کولوسفسکی را جشن گرفت و آن را حتی مهم‌تر از خود پیروزی دانست.

این نتیجه اسپرز را با 6 امتیاز به رده شانزدهم رساند و هم‌امتیاز کاونتری کرد اما با تفاضل گل بهتر! هنوز راه درازی در پیش است. دیدار بعدی مقابل چلسی در استمفوردبریج آزمونی سخت خواهد بود. اگر دزربی بتواند ثبات دفاعی را با خلاقیت هجومی مدیسون و کولوشفسکی ترکیب کند، این برد می‌تواند آغاز فصل واقعی تاتنهام باشد. در فوتبال مدرن، پیروزی‌های ناقص و صد البته روحیه‌بخش، اغلب جرقه تحول هستند.