مورینیو هم نتوانست؛ 2 پادشاه در یک اقلیم نمی‌گنجند
به گزارش فوتبال ۳۶۰، رئال مادرید بیش از 2 سال با حضور همزمان کیلیان امباپه و وینیسیوس جونیور در ترکیب اصلی، معمایی فنی و تاکتیکی دارد و 4مربی متوالی نتوانسته‌اند مشکل را حل کنند. از کارلو آنچلوتی گرفته تا ژابی آلونسو، آلوارو آربلوا و اکنون ژوزه مورینیو، همه تلاش کرده‌اند این 2 ستاره را در بالاترین سطح ممکن کنار هم نگه دارند اما نتیجه تقریباً یکسان بوده؛ ناهماهنگی پایدار، کاهش تعادل تیمی و ناتوانی در ارائه عملکرد مداوم در سطح مطلوب.
معمای حل نشده
آنچلوتی روی ترکیب هر 2 بازیکن در کنار جود بلینگام و حتی رودریگو حساب ویژه‌ای باز کرد. ایده او استفاده از سرعت و خلاقیت این زوج در فاز هجومی بود اما مشکلات دفاعی و همپوشانی مناطق نفوذ، به سرعت خود را نشان داد. ژابی آلونسو رویکرد متفاوتی در پیش گرفت و تمام اختیارات رهبری و آزادی عمل را به امباپه سپرد؛ نتیجه‌اش از دست رفتن وینیسیوس و کاهش تأثیرگذاری برزیلی به حساب آمد. آربلوا تا حدی وینیسیوس را به جریان بازی بازگرداند اما با امباپه به مشکل خورد. حالا مورینیو، می‌خواهد این 2 را همزمان به میدان بفرستد اما هنوز نتوانسته سیستم ایده‌آلی بیابد.
ریشه مشکل
از نظر فنی، ریشه این ناهماهنگی ر ناسازگاری فوتبالی این 2 بازیکن نهفته. هر 2 آزادی عمل بیش از حدی دارند و از نظر تاکتیکی کمبودهایی نشان می‌دهند. یکی از اعضای سابق کادر فنی باشگاه معتقد است بازی با چنین بازیکنانی تیم را عملاً مجبور می‌سازد در فاز دفاعی با 8 بازیکن به‌علاوه دروازه‌بان بازی کند. وینی و کیلیان تمایل دارند از مناطق مشابهی از زمین، سرعت حملات را افزایش دهند. این همپوشانی فضایی، سازماندهی حملات را مختل می‌کند و مانع از ایجاد تنوع و عمق لازم در فاز تهاجمی می‌شود.
باری بر دوش تیم
امباپه و وینیسیوس بار سنگینی روی دوش تیم هستند. در روزهایی که از نظر هجومی کار را درمی‌آورند، همه‌چیز عالی به نظر می‌رسد اما در روزهای سخت، مشکل به‌وضوح نمایان می‌شود. در جریان شکست مقابل رئال بتیس یا داربی مقابل اتلتیکو مادرید کاملاً از جریان بازی خارج بودند و وینیسیوس زود تعویض شد.حتی در آخرین بازی مقابل ویارئال با وجود گل مردود گل وینیسیوس، دوباره این ناهماهنگی به چشم خورد.
راه حل
تا وقتی یکی از این 2 نفر جدا نشود، باشگاه راه‌حلی نخواهد داشت. رئال به شدت نیاز به یک تغییر ساختاری اساسی دارد. بیش از 2 سال از شروع همکاری این 2 بازیکن می‌گذرد و حالا به یک‌سوم پایانی سال ۲۰۲۶ نزدیک می‌شویم اما هیچ‌یک از 4 مربی نتوانسته‌اند سیستم ایده‌آلی پیدا کنند.
مورینیو با سابقه درخشان در مدیریت بازیکنان بزرگ، آخرین امید برای حل این معادله به نظر می‌رسید. مشکل عمیق‌تر از سبک مربیگری است. ناهماهنگی فوتبالی، همراه با فشار رقابتی و غرور فردی، راه خروجی روشنی را نمی‌نمایاند. باشگاه حالا باید تصمیم بگیرد به این شیوه ادامه دهد یا برای حفظ تعادل تیمی، دست به تغییر ساختاری بزند. زمان برای تصمیم‌گیری، زیاد نیست!