خوشبینترین بازیکن این روزهای تیم ملی؛ «با تشکر از آناهیتا»
به گزارش فوتبال 360، دو نمایش ضعیف از تیم ملی در دیدارهای تدارکاتی مقابل ازبکستان و روسیه که با خوردن 5 گل همراه بود، حسابی عملکرد این تیم و سرمربیاش، امیر قلعهنویی، را زیر سوال برده. ایران که چندی قبل در جام جهانی هم نمایش معمولی داشت و نتوانست از گروهش در جام جهانی 48 تیمی صعود کند، پرسشهای فراوانی به جا گذاشته؛ از جمله آنکه ادامه چنین روندی پایان خوشی دارد یا خیر؟ پاسخ این سوال، دستکم این روزها با این سرمربی و فوتبالی که تیم ملی به نمایش میگذارد، منفی است. به ویژه آنکه نه خبری از جوانگرایی است و نه تغییرنسل. البته که پای ورود یکی دو چهره جدید به این تیم باز شده ولی تضمینی نیست که بقای آنها همیشگی باشد. دست بر قضا یکی از همین چهرهها، دنیس اکرت است که پس از دریافت پاسپورت ایرانی، دنیس درگاهی شده است.
از آلمان و بلژیک به تیم ملی ایران
حضور بازیکنان دورگه در تیم ملی ایران سوژه به روزی نیست؛ پیش از دنیس، تیم ملی چندین بازیکن در این زمینه کشف کرد که تعدادی از آنها تبدیل به بازیکنانی ماندگار شده و عدهای هم همچون صاعقه ظاهر شده و پس از اندکی محو شدند. دنیس درگاهی اما تازهترین آنهاست. او ملیتی آلمانی – ایرانی دارد که پس از پروسه طولانی مدت، بالاخره توانست پاسپورت ایرانیاش را بگیرد. درگاهی پیش از جام جهانی، ایرانی شد تا جای خالی سردار آزمون در پیشانی خط حمله را پر کند.
با این وجود، مصدومیت در آخرین دیدار تدارکاتی قبل از جام مقابل جوانان تیخوانا، باعث شد تا دنیس فرصت بازی در جام جهانی، حداقل یکی دو بازی اول را از دست بدهد؛ هرچند شایعاتی مبنی براینکه نتوانسته رضایت کادر فنی را جلب کند هم دربارهاش به گوش رسید. با این وجود، او نه تنها بازی در جام جهانی را تجربه نکرد، بلکه در هیچ دیداری که فیفا به آن اعتبار بدهد هم نتوانست برای تیم ملی ایران بازی کند. البته که دنیس بعد از جام جهانی به فرم مورد انتظار برگشت و حداقل در بازیهای تیمش در لیگ بلژیک موفق نشان داد و توانست پس از 7 بازی، 4 بار گلزنی کند تا دوباره به اردوی تیم ملی ایران دعوت شود.
2 بازی با کلی اماواگر
بازگشت دنیس به اردوی تیم ملی، او را متفاوتترین چهره این اردو کرد؛ چرا که بسیاری منتظر بودند تا این بازیکن دورگه را برای اولین بار با پیراهن تیم ملی تماشا کنند. در جدال با ازبکستان، دنیس بالاخره در ترکیب اصلی قرار گرفت و در بازی با روسیه هم در نیمه دوم به زمین مسابقه فرستاده شد. با این وجود، در هیچ کدام از این جدالها نشانی از مهاجمی که بتواند گرهای از مشکلات باز کند، نداشت.
نه تنها دنیس، بلکه هیچ مهاجمی از تیم ملی نتوانست به دلیل سبک و سیاق تاکتیکی امیر قلعهنویی، در این 2 بازی خودی نشان دهد. با این حال، ماجرای دنیس متفاوتتر است. او اشتیاق لازم برای درخشیدن با پیراهن تیم ملی را داشت ولی از این اشتیاق بهرهای نبرد تا یکی از معمولیترین بازیکنان این اردو لقب بگیرد. کار حتی به جایی رسیده که میگویند شاید قلعهنویی در صورت ماندگاری روی نیمکت تیم ملی، دیگر فرصتی به این مهاجم ندهد. با این حال، دنیای دنیس متفاوت است؛ او احتمالا خوشبینترین ملیپوش این روزهای فوتبال ایران است چون وعده روزهای خوش آینده را داده است.
با تشکر از آناهیتا
دنیس در روزی که بازیکنان و اعضای کادرفنی تیم ملی به بهانههای مختلف از صحبت با خبرنگاران طفره رفتند، پستی اینستاگرامی با پیراهن تیم ملی منتشر کرد و پس از تشکر از عمهاش، آناهیتا درگاهی، از لذت پوشیدن پیراهن تیم ملی نوشت و سپس از این گفت که این تازه آغاز راه است: «بینهایت خوشحالم و افتخار میکنم که توانستم اولین دو بازی ملیام را برای ایران انجام دهم. احساس پوشیدن پیراهن کشورم چیزی است که هیچوقت فراموش نخواهم کرد. با اینکه نتایج آن چیزی نبود که انتظارش را داشتیم، اما به تلاش و کار سخت ادامه خواهیم داد و تمام توانمان را میگذاریم تا برای بازیهای پیش رو و جام ملتهای آسیا به بهترین شکل ممکن آماده شویم. میخواهم از کسانی تشکر کنم که باعث شدند بتوانم این روزهای خاص و این لحظه فراموشنشدنی را تجربه کنم. یک تشکر ویژه از عمهام آناهیتا که ماهها در کنارم بود، از من حمایت کرد، برایم تلاش کرد و کمک کرد تا بتوانم این رؤیا را به واقعیت تبدیل کنم. همچنین از تمام خانوادهام و بهخصوص همسرم تشکر میکنم که همیشه در کنارم هستند و در تمام مراحل این مسیر از من حمایت میکنند. از کادر فنی تیم ملی هم بابت اعتمادی که به من داشتند و فرصتی که به من دادند تا پیراهن تیم ملی ایران را بر تن کنم، صمیمانه تشکر میکنم و در آخر از تمام همتیمیهایم در تیم ملی ایران ممنونم؛ از اینکه از همان روز اول اینقدر خوب من را پذیرفتید و باعث شدید احساس راحتی کنم. امیدوارم خیلی زود دوباره همه شما را ببینم. این تازه شروع راه است. به امید لحظات خاص و افتخارآفرین بیشتر با ایران».
دنیس میگوید «این تازه شروع راه است» ولی مشخص نیست این شروع پایان خوبی داشته باشد یا اینکه حتی ادامه پیدا کند.
