قلعهنویی در موقعیت حساس کنونی؛ چرا بازی با روسیه مهم شد؟
به گزارش فوتبال 360، تیم ملی فوتبال ایران پس از شکست بد مقابل ازبکستان در اولین دیدار از فیفادی مهرماه، سهشنبه شب باید به مصاف روسیه برود تا دومین بازی این مقطع از فیفادی را برگزار کند. ایران که پیش از این 3 بازی در برنامه گنجانده بود، با نداشتین رقیب سوم، ممکن است به کارش در این روزها با همین 2 بازی پایان دهد؛ موردی که میتواند پیامدهای مثبت و منفی زیادی برای قلعهنویی و شاگردانش داشته باشد. با این وجود، فارغ از آنکه بازی سوم برای تیم ملی تدارک دیده شود یا خیر، بازی با روسیه وارد مسیری شده که برای قلعهنویی حسابی حساستر شده، شاید حساستر از جدال با مصر در جام جهانی؛ چراکه این یکی ممکن است صندلی را از زیر پایش در تیم ملی بکشد.
بلایی که قلعهنویی سر خودش آورد
امیر قلعهنویی به تازگی قراردادش را تا پایان جام ملتهای آسیا تمدید کرده، قرار است نسل جدیدی از فوتبال ایران را وارد تیم ملی کند؛ البته این ادعایی است که خودش کرده و هنوز بسیاری نمیدانند منظور قلعهنویی از نسل جدید در تیم ملی چیست؛ چون او برای اولین فیفادی پسا جام جهانی، باز هم جوانگرایی نکرده و با همین ترکیب مسن و مورد اعتماد خودش برای این فیفادی گام برداشته است.
این همان جدیترین بلایی است که قلعهنویی سر خودش آورده؛ چراکه نه تنها به جوانان فرصت بازی در تیم ملی نداده، بلکه با بازیکنان مورد اعتمادش هم نمایش خوبی در تیم ملی ندارد و شکست بدی مقابل ازبکستان داشته است. با این وجود، برکسی پوشیده نیست اگر قلعهنویی با نسل جدید فوتبال ایران، آمادهسازی برای جام ملتهای آسیا را استارت میزد، کسی بر او بعد از شکست مقابل ازبکستان خرده چندانی نمیگرفت.
مورد دیگری که قلعهنویی را به گوشه رانده، سبک و نمایش فنی تیم ملی است. ایران در جدال با ازبکستان نمایش بسیار ضعیفی داشت که قابل توجیه نیست. این بار دیگر امیر بهانهای به اسم نداشتن وقت کافی هم ندارد تا ناکامیهایش را توجیه کند. او 4 سال است سکاندار هدایت تیم ملی است و این همه سال، زمان مناسبی است تا اندیشههای تاکتیکیاش را به تیم تزریق کند. اگر پس از این همه سال، او هنوز نمیتواند نمایش خوبی به همراه تیم ملی داشته باشد، نشان از شکست فنیاش در تیم ملی است.
چرا روسیه مهم است؟
با توجه به آنچه که در بالا رفت، بازی با روسیه حساس شده. درست است که نتایج در بازیهای دوستانه نباید متر و معیار کلی برای ارزیابی باشد؛ ولی این موضوع درباره امیر قلعهنویی و این تیمش صدق نمیکند. همانطور که عنوان شد اگر قلعهنویی با ترکیبی جوان وارد زمین میشد، طبیعی بود نتایج چندان در این نوع بازیها، برآورد نشود؛ با این حال، او با شاکله فوتبال ایران در یک دهه اخیر بازی میکند، اعتقادی به جوانگرایی ندراد و به اندازه کافی هم زمان برای ارائه یک فوتبال منسجم و خوب در تیم ملی داشته است.
حالا با افتضاحی که در جدال با ازبکستان رخ داده، همه نگاهها متوجه بازی با روسیه و سبک و سیاق تاکتیکی تیم ملی است تا مشخص شود امیر چند مرده حلاج شده است. او پیش از این در جام جهانی هم برخلاف وعدههای مکررش برای صعود از مرحله گروهی، ناتوان از انجام این وعده در جام جهانی 48 تیمی شده و بسیاری اعتقاد دارند بیش از آنکه حقش باشد، در تیم ملی به او زمان داده و قراردادش تمدید شده است. طبیعی است در چنین شرایطی، بازی با روسیه، نتیجه آن و از همه مهمتر نوع فوتبالی که تیم ملی با قلعهنویی قرار است ارائه دهد، حسابی حائز اهمیت خواهد بود.
