سبک نگرانکننده رئال مقابل اینتر؛ ضد حمله، کورتوا و آشفتگی
20 شهریور 1405 ساعت 07:4114 نظر
اینتر در مصاف با رئال مادرید، بارها از ضعف ساختاری تیم مورینیو استفاده برد اما به امتیاز نرسید.
به گزارش فوتبال 360، دیدار سهشنبهشب رئال مادرید و اینتر در ورزشگاه برنابئو، بار دیگر مورینیو را به کانون توجه فوتبالدوستان در بالاترین سطح برگزاری فوتبال در اروپا بازگرداند. در نگاه اول، پیروزی رئال مادرید مقابل اینتر کاملاً نشانههایی از یک برد کلاسیک به سبک مورینیو داشت.
رئال مادرید در دیدار خانگی، تنها 35.6 درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت. البته مشخص است ژوزه مورینیو هرگز برای پیروز شدن در یک مسابقه فوتبال به مالکیت بیشتر توپ از سوی تیمش نیاز نداشته.
تمایل مورینیو به واگذار کردن مالکیت توپ در دیدارهای بزرگ و حساس، سالها یکی از ویژگیهای اصلی تیمهای او بوده. آمار مالکیت توپ رئال مادرید در بازی سهشنبه، پایینترین میزان ثبتشده برای این تیم از فصل 04-2003 تاکنون در یک مسابقه خانگی از مرحله گروهی یا فاز لیگ مسابقات لیگ قهرمانان بود.
از طرف دیگر، آمار امیدگل 2.9 نشان میدهد موقعیتهای گلزنی برای رئال در این دیدار کم نبود؛ چه موقعیتها حاصل ضدحمله بوده و چه از جریان عادی بازی به دست آمده باشد. حتی ۲ رئال مادرید با تصویر ما از فوتبال مورینیو همخوانی داشت.
رئال مادرید ۹ «موقعیت مسلم گلزنی» به دست آورد؛ دومین رکورد برتر تاریخَش در یک مسابقه لیگ قهرمانان. بازیکنانش تنها یک بار تعداد بیشتری از این موقعیتها را خلق کردهاند؛ در سال ۲۰۱۵ و دیدار مقابل مالمو؛ وقتی 12 موقعیت مسلم به دست آوردند!
تیمهای مورینیو معمولاً با ارائه مسابقات پرهیجان و رفتوبرگشتی شناخته نمیشوند. او اغلب بهخاطر تواناییاش در خنثی کردن حریف و بستن راههای نفوذ، بهخصوص با سازماندهی مستحکم خط دفاعی، شهرت داشته. بازی سهشنبهشب اما اصلاً این ویژگی را نداشت.
کورتوا تنها یک بار پیش از این مجبور شده بود در یک مسابقه مرحله گروهی یا فاز لیگی مسابقات لیگ قهرمانان با پیراهن رئال مادرید تعداد بیشتری توپ بگیرد؛ در دیدار نوامبر سال گذشته مقابل لیورپول با ۸ مهار. آن دیدار به میزبانی آنفیلد برگزار میشد.
پیروزی سهشنبهشب نشان داد رئال مادرید هنوز فاصله زیادی با یک تیم کلاسیکِ مورینیویی دارد چون حریف بهسادگی میتوانست از خطوط این تیم در میدان عبور کند و موقعیتهای خطرناک بسازد. خود مورینیو هم به این موضوع در پایان بازی اشاره کرد و گفت: «درخشش کورتوا برای کسب این پیروزی حیاتی بود.»
رئال مادرید در دیدار خانگی، تنها 35.6 درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت. البته مشخص است ژوزه مورینیو هرگز برای پیروز شدن در یک مسابقه فوتبال به مالکیت بیشتر توپ از سوی تیمش نیاز نداشته.
تمایل مورینیو به واگذار کردن مالکیت توپ در دیدارهای بزرگ و حساس، سالها یکی از ویژگیهای اصلی تیمهای او بوده. آمار مالکیت توپ رئال مادرید در بازی سهشنبه، پایینترین میزان ثبتشده برای این تیم از فصل 04-2003 تاکنون در یک مسابقه خانگی از مرحله گروهی یا فاز لیگ مسابقات لیگ قهرمانان بود.
توپ برای حریفان
رئال مادرید بارها در ضدحملات برای اینتر دردسرساز شد و ۴ بازیکن هجومی این تیم، وینیسیوس جونیور، کیلیان امباپه، براهیم دیاس و جود بلینگام بهطور مداوم از فضاهای خالی در میدان استفاده کردند؛ بخصوص در نیمه دوم. رئال مادرید در این مسابقه ۵ شوت از روی ضدحملات سریع به ثبت رساند. این تیم از فصل 04-2003 تاکنون، تنها در ۲ مسابقه لیگ قهرمانان عملکرد بهتری از این آمار داشته است.از طرف دیگر، آمار امیدگل 2.9 نشان میدهد موقعیتهای گلزنی برای رئال در این دیدار کم نبود؛ چه موقعیتها حاصل ضدحمله بوده و چه از جریان عادی بازی به دست آمده باشد. حتی ۲ رئال مادرید با تصویر ما از فوتبال مورینیو همخوانی داشت.
پرموقعیت اما کمدقت
در صحنه گل اول رئال، یان بیسک توپ را از دست داد و تنها چند ثانیه بعد، امباپه توپ را به تور دروازه چسباند. در صحنه گل دوم فدریکو والورده با تکل روی دروازهبان اینتر، توپ را به سمت دروازه فرستاد و در نهایت توپ وارد دروازه شد. البته اینها تنها موقعیتهای رئال مادرید نام نداشت. این تیم موقعیتهای بسیار بیشتری را هم هدر داد.رئال مادرید ۹ «موقعیت مسلم گلزنی» به دست آورد؛ دومین رکورد برتر تاریخَش در یک مسابقه لیگ قهرمانان. بازیکنانش تنها یک بار تعداد بیشتری از این موقعیتها را خلق کردهاند؛ در سال ۲۰۱۵ و دیدار مقابل مالمو؛ وقتی 12 موقعیت مسلم به دست آوردند!
عاجز از کنترل جریان بازی
تیم مورینیو در مصاف با اینتر ۷ موقعیت قابل توجه را از دست داد؛ بهطور مشترک بیشترین تعداد موقعیتهای بزرگ از دسترفته این تیم در تاریخ حضورش در لیگ قهرمانان. بنابراین منصفانه است اگر بگوییم رئال مادرید در این بازی بسیار کمدقت بود اما در یک روز دیگر، همین بیدقتی میتواند برایش گران تمام شود.تیمهای مورینیو معمولاً با ارائه مسابقات پرهیجان و رفتوبرگشتی شناخته نمیشوند. او اغلب بهخاطر تواناییاش در خنثی کردن حریف و بستن راههای نفوذ، بهخصوص با سازماندهی مستحکم خط دفاعی، شهرت داشته. بازی سهشنبهشب اما اصلاً این ویژگی را نداشت.
آغوش باز برای حریف
اینتر در این مسابقه 21 شوت به سمت دروازه رئال مادرید زد؛ بیشترین تعداد شوت یک تیم میهمان در یک مسابقه مرحله گروهی یا فاز لیگی لیگ قهرمانان مقابل رئال مادرید از اکتبر 2004 به بعد. تیبو کورتوا شاید به اندازه هر یک از مهاجمان رئال مادرید در این پیروزی نقش مهمی داشت و در این مسابقه ۷ مهار تاثیرگذار به نمایش گذاشت.کورتوا تنها یک بار پیش از این مجبور شده بود در یک مسابقه مرحله گروهی یا فاز لیگی مسابقات لیگ قهرمانان با پیراهن رئال مادرید تعداد بیشتری توپ بگیرد؛ در دیدار نوامبر سال گذشته مقابل لیورپول با ۸ مهار. آن دیدار به میزبانی آنفیلد برگزار میشد.
پیروزی سهشنبهشب نشان داد رئال مادرید هنوز فاصله زیادی با یک تیم کلاسیکِ مورینیویی دارد چون حریف بهسادگی میتوانست از خطوط این تیم در میدان عبور کند و موقعیتهای خطرناک بسازد. خود مورینیو هم به این موضوع در پایان بازی اشاره کرد و گفت: «درخشش کورتوا برای کسب این پیروزی حیاتی بود.»
عجله کن ژوزه!
اینکه رئال مادرید هنوز بهطور کامل بازتابدهنده ایدهآلهای مورینیو نبوده، چندان عجیب نیست. او تنها چند بازی است هدایت تیم را بر عهده گرفته. در رئال مادرید معمولاً فرصت و صبر چندانی به مربیان داده نمیشود. اگر برنامه مورینیو برای رسیدن به یک فصل موفق، متکی بر استفاده از خط حمله پرستاره تیم در ضدحملات باشد، او باید خیلی زود تیمش را در خط میانی و خط دفاعی منسجمتر کند.این تغییرات باید در سریعترین زمان ممکن ایجاد شود. بعضی آمار و ارقام بازی سهشنبه در نگاه اول یادآور یک پیروزی معمولیِ تیمی از مورینیو به حساب میآمد اما در واقعیت، مسابقه به حدی آشفته و بینظم بود که بتوان آن را یک برد کاملاً مورینیویی دانست. در نتیجه همین موضوع میتواند برای مورینیو و رئال مادرید نگرانکننده باشد.

