اولین چالش بزرگ تارتار در پرسپولیس؛ خطر غرقشدن در سیل کامنتهای منفی!
به گزارش فوتبال 360، هواداران پرسپولیس هفته گذشته تصور میکردند که در لیگ بیستوششم، تیمشان با هدایت دراگان اسکوچیچ قرار است شرکت کند و همه اخبار و جراید هم حاکی از آن بود که بلافاصله بعد از رسمیشدن پایان همکاری با اوسمار ویرا، قرارداد همکاری با سرمربی پیشین تراکتور امضا خواهد شد و اسکوچیچ هدایت پرسپولیس را برعهده میگیرد. با این وجود، هر چند نیمی از مسیر به درستی طی شد و اوسمار از هدایت سرخپوشان به شکل توافقی کنار رفت اما نیمی دیگر از مسیر کاملاً متفاوت رقم خورد.
پرسپولیسیها هفته جدید را با شوک عدم توافق با دراگان اسکوچیچ آغاز کردند و ناگهان جریان اخبار به سوی انتخاب سرمربی داخلی برای پرسپولیس چرخید تا تنها تیمی که فصل گذشته را با سرمربی خارجی به پایان رساند هم آماده انتخاب یک گزینه داخلی شود. از میان چهرههایی که در دسترس بودند، مدیران باشگاه پرسپولیس با مهدی تارتار به توافق رسیدند تا آلترناتیو همیشگی نیمکت پرسپولیس در طول سالیان گذشته بهویژه 5-4 سال اخیر سرانجام سکان هدایت سرخپوشان پایتخت را برعهده گیرد.
تارتار از نظر تجربی، مجربترین سرمربی شاغل در فوتبال باشگاهی ایران است و رکوردی بینظیر در این حوزه از خود به جای گذاشته؛ بهطوریکه نزدیک به 2 دهه از شروع به کار مهدی تارتار در نقش سرمربی در لیگ برتر میگذرد و او در این مدت، در 11 تیم مختلف تجربه بهدست آورده و پرسپولیس، دوازدهمین تیم منحصربهفردِ تارتار در دوران سرمربیگریاش است. با این وجود، یکی از مهمترین نقاط خاکستری کارنامه مهدی تارتار حضور او در تیمهایی است که هیچکدامشان در قواره یک مدعی در فوتبال ایران نبودهاند.
مهدی تارتار در فصول اخیر سعی داشت تا با حضور روی نیمکت تیمهایی نظیر ملوان بندرانزلی و گلگهر سیرجان خودش را با جو تیمهایی که میخواهند ردایِ مدعی بودن به تن داشته باشند، آشنا کند اما نباید سادهانگاری کرد و باید پذیرفت که حضور روی نیمکت پرسپولیس و استقلال در درجه اول و سپس تیمهایی نظیر تراکتور و سپاهان متفاوت از سایر تیمهای فوتبال ایران است. از سوی دیگر، سبک و سیاقی هم که هر سرمربی ارائه میدهد، از او شخصیتی متفاوت در ذهنیت هواداران فوتبال میسازد.
سرمربی 53 ساله فوتبال ایران خیلی زود سیلی واقعیت را بیخِ گوش خود دید؛ جاییکه بلافاصله بعد از اعلام خبر حضورش روی نیمکت پرسپولیس، سِیلی از کامنتهای منفی زیر پُست باشگاه به چشم آمد. مخالفتهای با مهدی تارتار، پیش از آنکه او کارش را در جمع سرخپوشان پایتخت آغاز کند، شروع شد و هشتگهای نه به تارتار و اخراج پیمان حدادی در نقش مدیرعاملی که پای قرارداد سرمربی جدید پرسپولیس را امضا کرده، به سرعت در دامنه هواداری پرسپولیس فراگیر شد.
هواداران پرسپولیس از حیث کامنتگذاری منفی یک رکورد عجیبوغریب را ثبت کردند و فارغ از هیاهوهای بهوجود آمده در گروهها و کانالهای هواداری، در همان 30 دقیقه ابتدایی انتشار خبر امضای قرارداد با مهدی تارتار از سوی باشگاه، بیش از 33 هزار کامنت منفی علیه سرمربی جدید زیر پست باشگاه نوشته شد. این موضوع نشان میدهد که تارتار مشخصاً در حالی سکان هدایت سرخپوشان پایتخت را عهدهدار شده که فضا برخلاف آنچه ایدهآل او بوده، است.
مهدی تارتار پیشتر گفته بود که زمانی هدایت پرسپولیس را برعهده خواهد گرفت که قاطبه هواداران او را بپذیرند اما رصد فضای هواداری پرسپولیس نشان میدهد که چنین شرایطی در مقطع فعلی نیست. با این وجود، شاید در بین گزینههایی که در دسترس بودند، با توجه به فرصت زمانی کوتاه تا شروع فصل جدید، تارتار برای پرسپولیسیها خیرالموجودین بوده و بهترین گزینه در میان چهرههایی که میتوانستند روی نیمکت پرسپولیس قرار گیرند و گزینه هدایت این تیم بودند.
تارتار در سالیان اخیر با ارائه فوتبال دفاعی شناخته میشده و شاید یکی از عوامل جریانساز علیه این سرمربی هم خودِ مدیران پرسپولیس باشند؛ چرا؟ چون از گزینهای مثل دراگان اسکوچیچ که تیمهایش به ارائه فوتبال هجومی شهرت دارند، ناگهان به سوی مهدی تارتار چرخیدند که سبک بازی موردعلاقهاش با سبک بابمیل هواداران پرسپولیس و البته آنچه سرخپوشان در بخش مهمی از تاریخ خود در زمین مسابقه ارائه دارند، تضاد دارد و این مسئله به وضوح عدم استراتژی دقیق مدیران باشگاه برای انتخاب سرمربی جدید را عیان میسازد.
مهدی تارتار در طول 17 سالی که مربیگری کرده، روزهای سرد و گرم زیادی را چشیده؛ هر چند که هیچوقت نه در لیگ برتر که حتی جام حذفی هم در جامآوری موفق نبوده و حتی نتوانسته سهمیه آسیایی را هم بیحرفوحدیث بهدست آورد که بدونتردید این مسئله بزرگترین نقطه ضعف کارنامه کاری اوست. با این وجود به نظر میرسد که تارتار زین پس هر روزی را که در پرسپولیس بگذراند، میتواند به مثابه تمام سالیانی در نظر بگیرد که در عرصه مربیگری پشت سر گذاشته است.
سرمربی 53 ساله در حالی عهدهدار مسئولیت هدایت پرسپولیس شد که حالا برای جلب رضایت هواداران، کارش خیلی خیلی دشوار است و شاید کلمه «سخت» به خوبی نتواند دشواریِ کار مهدی تارتار را شرح دهد؛ شاید حتی سختتر از حمید استیلی که از همان هفته نخست سرمربیگریاش در پرسپولیس با شعارهای تند از سوی سکوها مورد استقبال گرفت! با این وجود، همه ماجرای مهدی تارتار روی نیمکت پرسپولیس، نکات منفی نیست که برشمرده شدند.
تارتار اگر بتواند در پرسپولیس دکترینِ فوتبال موردعلاقه خود را تغییر بدهد و به جای آنکه سبک بازی پرسپولیس را آداپته با سالیانِ سال مربیگری خود کند، در نقطه مقابل بالعکس، به سبک مرسوم سرخپوشان در طول دهههای اخیر بهویژه عصر طلایی باز کند و به جای نمایشهای دفاعیِ کلافهکننده، تیمی هجومی بسازد، بدونتردید ورق را به سود خود بر میگرداند و شاید چند برابرِ بیش از 200 هزار کامنت منفی که در 48 ساعت اخیر دریافت کرده، پیغام مثبت دریافت خواهد کرد.
پرسپولیس 2 فصل کابوسوار را گذرانده و در بدترین نقطه تاریخ خود بعد از عصر طلایی است؛ بدون جام و بدون حتی کسب سهمیه آسیایی. آنچه پُر واضح است از یکسو مهدی تارتار روی اعتبار 17 ساله کاریاش قمار کرده و از سوی دیگر باید اشاره داشت که او بزرگترین فرصت دوران کاریاش را بهدست آورده و به مهمترین رویای کاریاش رسیده. تارتار 2 راه پیشروی خود دارد؛ اینکه پرسپولیس را ققنوسوار از خاکسترهایِ ناکامی برخیزاند و دوباره تیمی مدعی بسازد که در اینصورت میتواند در راهی قدم بزند که برانکو ایوانکوویچ و یحیی گلمحمدی قدم زدند و مقبولِ سکوها شود.
مهدی تارتار راه دومی هم پیشروی خود میبیند؛ اینکه بخواهد پرسپولیس را در همان جادهای ببرد که در طول 2 فصل اخیر رفته که اگر چنین مسیری طی شود، مشخصاً فرجامی خوشتر از وحید هاشمیان در انتظار تارتار نخواهد بود. تازه از هاشمیان، استقبالی به بدیِ تارتار انجام نشده بود و مسلماً اگر این سرمربی باتجربه نتیجه نگیرد، بدرقهای تلختر از وحید را تجربه خواهد کرد. 2 راهیِ پیشروی مهدی تارتار مشخص است و گذر زمان نشان میدهد او کدام راه را برگزیده؛ فعلاً پیشنیاز عبور از جادههای فرعی برای رسیدن به راه اصلی این است که تارتار بتواند مقابل سِیل کامنتهای منفی دوام آورد و به فکر تغییر دکترین فوتبالی خود بیفتد که اگر چنین شود، او میتواند میانبر خوبی به سوی حضور در جاده موفقیت بزند.
