پشت پرده حذف آلمان؛ ترس باتجربهها از قبول مسئولیت
به گزارش فوتبال 360، در یکی از تلخترین شبهای تاریخ فوتبال آلمان، تیم ملی این کشور در مرحله یکشانزدهم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ مقابل پاراگوئه باخت. تساوی در ۱۲۰ دقیقه و سپس شکست در ضربات پنالتی، نه تنها یک حذف زودهنگام برای 4 بار قهرمان جهان بود، بلکه پردهای از ترس و تردید را در میان بازیکنان باتجربه این تیم برملا کرد. اخبار رسانههای معتبر آلمانی مانند بیلد و کیکر جزئیات ناراحتکنندهای از امتناع بازیکنان کلیدی از زدن پنالتی را فاش کرده.
ترس از خراب کردن
اصل ماجرا پس از پایان 5 ضربه پنالتی شروع شد. مانوئل نویر با واکنش حیاتی خود مقابل ضربه فابیان بالبوئنا، آلمان را در بازی زنده نگه داشت. در حالی که نتیجه ضربات پنالتی ۳-۳ بود، یوشوا کیمیش، کاپیتان تیم به دنبال بازیکن ششم برای زدن پنالتی گشت. ابتدا لئون گورتزکا، هافبک باتجربه بایرن مونیخ با ۷۳ بازی ملی، مورد خطاب قرار گرفت. به گفته بیلد، گورتسکا 2 بار امتناع کرد. کیمیش سپس والدمار آنتون، ملک تاو و ناتائیل براون را صدا زد. آنها هم سر باز زدند. در نهایت، جاناتان تاه، مدافع مرکزی بایرن، بدون تجربه قبلی زدن پنالتی در سطح اول، مسئولیت را پذیرفت. ضربه محکم او به بالای دروازه رفت و پاراگوئه با ضربه خوسه کاناله، یکی از بزرگترین شگفتیهای تاریخ جام جهانی را رقم زد.
انتقاد به ناگلزمن
این صحنه، فراتر از یک اشتباه فردی، نمادی از فقدان رهبری و شجاعت ذهنی در تیم بود. گورتسکا، بازیکنی با تجربه قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و سالها حضور در سطح بالا، چگونه میتواند 2 بار «نه» بگوید؟ تحلیلگران در رسانههای آلمانی این رفتار را «فرار از مسئولیت تحت فشار شدید» توصیف کردهاند. فشار روانی پنالتی در تورنمنت بزرگ قابل درک است اما از بازیکنانی با دستمزدهای میلیون یورویی و سابقه ملی انتظار میرود در چنین لحظاتی پیشقدم شوند.
ناگلزمن، سرمربی تیم، مورد انتقاد قرار گرفته. چرا لیست پنالتیزنان از پیش تعیین نشده بود؟ چرا کیمیش در میانه میدان، تحت فشار، التماس بازیکنان را بکند؟ ناگلزمن پس از بازی به خبرنگاران گفت تیم در تمرینات روی ضربات پنالتی کار کرده اما اجرای آن در زمین واقعی متفاوت است. این توجیه کافی به نظر نمیرسد. فوتبال مدرن نیازمند آمادگی ذهنی دقیق است.
حذف، زنگ خطری برای فوتبال آلمان به حساب میآید. پس از ناکامی در 3 جام جهانی و عملکرد متوسط در یورو ۲۰۲۴، مانشافت دوباره با سؤالهای اساسی روبهرو است؛ آیا نسل طلایی فعلی (موسیالا، ویرتز، کیمیش) از نظر روانی به اندازه کافی قوی هستند؟ یا فرهنگ «ترس از شکست» در ردههای بالا نفوذ کرده؟ رسانههای آلمانی از «بحران شخصیت» سخن میگویند و خواستار بازنگری اساسی در ساختار فدراسیون فوتبال شدهاند.
