توریستها در آمریکا، جوانها در خانه؛ «گوش شنوایی نبود»
به گزارش فوتبال 360، پرونده تیم ملی ایران در جام جهانی 2026 به پایان رسید؛ شاگردان قلعهنویی 3 امتیاز در گروهی ساده کسب کردند و از رفتن به مرحله حذفی بازماندند. تازه این ناکامی در شرایطی حاصل شد که 8 تیم برتر سوم گروههای 12گانه هم میتوانستند به مرحله بعدی صعود کنند که ایران باز هم جزئی از این 8 تیم نبود. پرونده بسته شده و ایران از جام کنار رفته؛ اما هنوز ابهامات زیادی بیپاسخ مانده که ظاهرا صحبت کردن از آنها دردی را دوا نمیکند، ولی شاید روزی برای بخشی از آنها پاسخی پیدا شود.
دنیس اکرت کجاست؟
بزرگترین معمای فهرست 26 نفره تیم ملی همین دنیس اکرت سابق و درگاهی کنونی است؛ یک مهاجم چشمآبی که در دورترین رویاهایش هم تجربه حضور در جام جهانی را نمیتوانست باور کند، در فهرست نهایی امیر قلعهنویی گنجانده شد و به آمریکا رفت. او آمده بود تا جانشین مهاجم اثرگذاری به نام سردار آزمون شود. پرسش اما اینجاست: چرا اکرت حتی یک دقیقه هم بازی نکرد؟ او درست در 3 دیداری که تیم ملی نیاز به رسیدن به گل برتری داشت، به نیمکت دوخته شد تا دیگران در اولویت حضور در زمین قرار داشته باشند.
معمای اکرت فقط مربوط به جام جهانی نیست؛ اصولا ابهامی که درباره او وجود دارد، پررنگتر از این حرفهاست. او چرا در دیدارهای تدارکاتی به میدان نرفت؟ تنها دقایقی که اکرت برای تیم ملی بازی کرده، یک نیمه در جدال با جوانان تیخوانا بوده؛ یک بازی آماتورگونه که تازه فقط یک نیمه فرصت بازی به این بازیکن داده شده است. اگر اکرت به درد نمیخورد چرا به جام جهانی برده شده و اگر خوب است چرا فرصت بازی به او نرسیده است؟
روزبه چشمی خوب شد؟
دومین معمای بزرگ فهرست 26 نفره تیم ملی، روزبه چشمی است. او در اردوی ترکیه مصدوم شد و خبر رسید حداقل یک ماه امکان بازی در شرایط مسابقهای را ندارد. حتی شایعه شد از فهرست کنار گذاشته شده؛ اما در تصمیمی خبرساز، روزبه دوباره به فهرست وارد شد. مشکل اما اینجاست که روزبه حتی یک دقیقه هم در ترکیب تیم ملی بازی نکرد؛ اگر هم میخواست، اصلا امکانش را نداشت؛ چرا که مصدومیت مانع از آن میشد بتواند با تمام توان بازی کند. این یکی هم از آن دست انتخابهای عجیب قلعهنویی است که شاید روزی بخواهد دربارهاش توضیح دهد؛ چطور یک جای خالی فهرست با بازیکنی پر شد که همه میدانستند مصدوم است و نمیتواند در شرایط مسابقهای به میدان برود؟
توریستها در آمریکا، جوانها در خانه
مباحث بالا به خودی خود، الان فاقد اهمیت جلوه داده میشوند. مسئولیت چنین انتخابهایی با سرمربی تیم ملی است که اگر بخواهد میتواند درباره آن توضیح دهد. با این وجود، مشکل آزاردهنده چنین انتخابی، جا گذاشتن جوانان آیندهدار فوتبال ایران در خانه و بردن توریست به جام جهانی است. دنیس اکرت (درگاهی) بزرگترین پرسش این بخش است؛ از سردار آزمون عبور شد، کسری طاهری جوان و آیندهدار خط خورد و حتی اللهیار صیادمنش فرصتی پیدا نکرد تا به اردو بیاید، تا دنیس اکرت مسافر آمریکا شود. یعنی حداقل 2 بازیکن آیندهدار و جوان فوتبال ایران قربانی شدند تا یکی مثل اکرت در شکل و شمایل توریست، سفر آمریکا را تجربه کند.
روزبه چشمی هم همین شرایط را دارد؛ هادی حبیبینژاد که فصل خوبی داشت از فهرست خط خورد تا جا برای یک بازیکن مصدوم باز شود. اصولا اگر قرار به استفاده از هافبک دفاعی مثل روزبه در این جام نبود، چرا فرصت در اختیار محمدجواد حسیننژاد، یکی از آیندهداران فوتبال ایران، نرسید تا حتی به اردوی تیم ملی بیاید؟ به راستی بهتر نبود به جای توریست - بازیکن، جوانان فوتبال ایران به آمریکا میرفتند تا تجربه چنین اتفاق مهمی را در کارنامه داشته و در آینده راحتتر با فشار چنین مسابقاتی کنار بیایند؟ قاعدتا بهتر بود. البته که این موضوعات چندین بار بیان شده ولی گوش شنوایی نبود تا داد جوانان فوتبال ایران را از مسئولان امر بستاند؛ بیچاره آنها که قربانی چند توریست شدند.
