انتقاد صریح ابراهیمزاده از قلعهنویی در گفتوگو با «فوتبال 360»؛ بازی به این ضعیفی ندیده بودم!
به گزارش فوتبال 360، تیم ملی فوتبال ایران در حالی آماده بازی دوم جام جهانی برابر بلژیک میشود که امیر قلعهنویی و شاگردانش در دیدار اول مقابل نیوزیلند نتوانستند به خواسته خود دست پیدا کنند و به تساوی 2-2 رضایت دادند. با توجه به این نتیجه، حالا تیم ملی برای صعود به مرحله بعدی و قرار گرفتن در جمع 32 تیم برتر مسابقات، باید حتما مقابل یکی از تیمهای بلژیک و مصر به 3 امتیاز دست پیدا کند یا حداقل هر دو مسابقه را با تساوی تمام کند و 3 امتیازی شود تا بلکه شانس قرار گرفتن در میان 8 تیم برتر سوم گروههای 12گانه را داشته باشند.
درباره عملکرد تیم ملی زیر نظر امیر قلعهنویی، خبرنگار «فوتبال 360»، گفتوگویی با منصور ابراهیمزاده، مربی اسبق تیم ملی و تیمهای سپاهان و ذوبآهن داشته که در ادامه میخوانید.
*از بازی با نیوزیلند شروع کنیم. نظر شما درباره این بازی چیست. به طور کلی نمایش تیم امیر قلعهنویی را چطور دیدید؟
در یک جمله و به صورت کلی میگویم. من تا حالا بازی به این ضعیفی ندیده بودم. یعنی حداقل میتوانم اینطور بگویم که قبل از بازی ایران و نیوزیلند، بازی از این ضعیفتر ندیده بودم. حتی عراق هم بعد ما بازی کرد و با نتیجه 4 بر یک باخت ولی فوتبال روانتری ارائه کرد. اردن هم باخت ولی فوتبال روانتری بازی کرد. به هر حال این دو تیم مقابل نروژ و اتریش بازی کردند که به مراتب تیمهای قویتری از نیوزیلند هستند.
*البته آقای قلعهنویی نظر دیگری داشت و معتقد بود که تیمش بهترین بازی جام را در دور اول مرحله گروهی ارائه کرده است.
این را میتوان طور دیگری توصیف کرد. شاید منظور ایشان هیجانانگیزترین بازی مرحله اول گروهی بوده است. این هیجانانگیز بودن هم بیشتر به مسائل جانبی و حاشیهای بازمیگرد. بحث تماشاگران، بحث انتظار برای بردن ایران و 2 بار عقب افتادن و سپس زدن گل تساوی و مسائل دیگر.
*درباره مسائل فنی این مسابقه نکتهای دارید؟
ببینید بحث جایگیری بازیکنان و استفادهای که قرار است از آنها بشود، بسیار مهم است. چون ما آگاهی داشتیم که بازی نیوزیلند با فرستادن توپهای بلند برای «کریس وود»، مهاجم بلندقامتشان، شکل میگیرد. این بازیکن هم با بدنی که دارد، باید توپ را حفظ کند تا به عقب پاس بدهد یا موقعیت گل برای بازیکنان دیگر بسازد. این یک روند طبیعی تیم آنها بود و عجیب اینکه یکی از مربیان تیم ملی هم در این مورد صحبت کرده بود اما راهکار برخورد با این روش بازی درست نبود.
به عنوان مثال معلوم بود که شجاع خلیلزاده نمیتواند توپ کریس وود را بزند و اگر به جلوی این بازیکن میآمد، او میچرخید. اینطور نمیشود که به بازیکنی مثل کریس وود چسبید. نه اتفاقا باید این بازیکن را تحریک کرد تا بچرخد و بعد توپش را بزنی. این یک روش مقابله با مهاجم نیوزیلند بود و روش دوم هم اینکه از بازیکنان هافبک بیایند و به اصطلاح مهاجم نیوزیلند را ساندویچ کنند. در واقع به این شکل میتوانستند از دو طرف به کریس وود فشار بیاورند، پرس کنند و توپ او را بزنند. در این مسائل ما ضعیف بودیم.
ما سرعت پاسهایمان هم کم بود. من تا حالا ندیده بودم که سعید عزتاللهی زیر تمام توپهایی بزند که به او میرسد. به نظرم رامین رضاییان در همه حالت آمادهترین بازیکن تیم ملی است؛ هم از نظر روحی و روانی و هم بدنی و فنی. هر دو گل با حرکات رامین به ثمر رسید. با این حال نتوانستیم به طور کامل از خصوصیات ارسالی رامین رضاییان استفاده کنیم و فقط دو مورد بود که هر دو مورد گل شد. یک موضوع دیگر را هم حس کردم که اعتماد به مدافعین مرکزی تیم پایین بود. در واقع به این مدافعین پاس رو به عقب داده نمیشد تا بازیسازی از آنها شروع شود. اینها ترسهایی بودند که در وجود بازیکنان دیدیم.
*با توجه به نمایشی که تیم ملی در مصاف با نیوزیلند داشت، آیا شانسی برای صعود و کسب امتیاز در دو مسابقه بعدی مقابل بلژیک و مصر وجود دارد؟
ببینید فوتبال را نمیتوان پیشبینی کرد. شما نتایج شگفتانگیز قابل توجهی تاکنون دیدهاید. هر بازی شرایط خاص خودش را دارد. مسلما بچههای ما میدانند کار چقدر سخت است و باید تلاششان را بکنند. نکته دیگر اینکه تیمهایی که سطح چندان بالایی ندارند، استراتژی گل نخوردن را به عنوان اولویت اول انتخاب میکنند و با دفاع فشرده، به دنبال استفاده از ضدحملات هستند.
*به نظر شما با توجه به گلهایی که تیم ملی مقابل نیوزیلند دریافت کرد و پیشینهای که از تیم امیر قلعهنویی در فاز دفاعی، در مسابقات مقدماتی جام جهانی به یاد داریم، امکان موفقیت با استفاده از سیستم دفاعی وجود دارد؟
اگر قرار باشد که ما پرس کنیم، نباید اجازه بدهیم که توپ بلند بزنند. اینطوری خطرناک میشود. با این روش میتوانیم با 5 دفاع، 4 هافبک و یک مهاجم بازی کنیم. ژاپن و استرالیا هم همینطور دفاع کردند. حتی کیپورد هم با همین روش دفاع کرد و البته در بخش دفاعی هم خیلی با اعتماد به نفس پاسکاری میکردند. ما ولی با پاس بلند سعی بر خارج شدن از زیر پرس داشتیم.
*با توجه به اینکه تیم ملی بازی بسیار حساسی با بلژیک دارد، توصیه یا نکته دیگری دارید؟
آقای قلعهنویی از زمانی که تیم ملی را در اختیار داشت تا حالا که به جام جهانی رسیدهایم، نزدیک به 4 سال وقت داشت. بعد از جام جهانی آقای قلعهنویی تیم را گرفت. ما از آن زمان باید جوانگرایی را آغاز میکردیم، نه یکی دو سال مانده به جام جهانی. البته وقتی تیم را جوان میکنید، باید بازیهای تدارکاتی زیادی انجام بدهید. ما متاسفانه بازیهای تدارکاتی زیادی هم نداشتیم. به هر حال آقای قلعهنویی به بازیکنان باتجربه و لژیونرها تکیه کرده است.
*یک بازیکن هم به نام دنیس درگاهی آوردهاند که هنوز بازی نکرده است؟
بله. این هم از آن مواردی است که سوال میشود و آدم روی انتخابها شک میکند. به هر حال میشد به جای این بازیکن به بازیکنان جوان اعتماد کرد. واقعا این شرایط برای من سخت است.
*درباره محمدجواد حسیننژاد هم حرف و حدیث زیاد است. نظر شما درباره عدم دعوت از این بازیکن جوان چیست؟
من اعتقاد دارم که باید حتما میبود. حتی علیرضا کوشکی و مهدی هاشمنژاد هم باید در فهرست میبودند. اینها جزو بازیکنان اصلی تیم ملی ما در جام جهانی بعدی خواهند بود و ما فرصت یک تجربه خوب را از آنها گرفتیم.
