حسین فرکی در گفتوگو با فوتبال 360؛ باید به هر شکلی نیوزیلند را میبردیم
به گزارش فوتبال 360، تیم ملی ایران به رهبری امیر قلعهنویی در اولین بازیاش در جام جهانی 2026 مقابل نیوزیلند به میدان رفت. این مسابقه در حالی با تساوی 2-2 به پایان رسید که تیم ملی 2 مرتبه از حریف خود که رنکینگ به مراتب پایینتری دارد، عقب افتاد ولی در روز درخشش رامین رضاییان، به بازی برگشت و درنهایت محمد محبی اجازه نداد، نیوزیلند 3 امتیاز این مسابقه را از آن خود کند. در دیگر مسابقه این گروه ساعاتی قبل از شروع بازی ایران و نیوزیلند، تساوی 1-1 میان بلژیک و مصر حاصل شده بود.
در ارتباط با عملکرد تیم ملی در مصاف با نیوزیلند و آینده تیم ملی، در «فوتبال 360» با حسین فرکی، بازیکن تیم ملی در جام جهانی 1978 و همینطور مربی تیم ملی در جام جهانی 2006 گفتوگویی داشتهایم که در ادامه میخوانید.
*از نتیجه بازی با نیوزیلند شروع کنیم. به طور کلی عملکرد تیم امیر قلعهنویی را چطور دیدید؟
فکر میکنم باید این بازی را به هر شکلی که میشد، میبردیم. از ابتدا هم فکر میکنم برنامهریزی برای همین بوده است. حالا امیدوارم به عنوان تیم اول یا دوم صعود کنیم، اما اگر میخواستیم به عنوان تیم سوم صعود کنیم، باید این بازی را میبردیم. نکته دیگری که وجود داشت، عملکرد خط دفاعی بود که هر 2 گل از عمق خط دفاعی زده شد. پیشتر هم درباره مشکلات قلب خط دفاعی تیم ملی گفته شده بود. همه به این موضوع اذعان داشتند و یک مرتبه دیگر هم این اتفاق افتاد. الان هم دیگر جای جبران وجود ندارد. فکر میکنم شانس بردن داشتیم. موقعیتهایی هم خلق کردیم و یک مرتبه به تیرک زدیم که به هر حال نشد.
*بازی مصر و بلژیک را هم تماشا کردهاید؟
بله دیدم.
*با توجه به نمایشی که این دو تیم داشتند، آیا شانسی برای صعود تیم ملی و حتی پیروزی در یکی از این دو مسابقه متصور هستید؟
واقعیت اینکه با چیزی که دیدم، بعید میدانم. البته نباید فراموش کنیم که شرایط تیم ما نسبت به دورههای گذشته متفاوت است. به هر حال لطمه این اتفاقات به تیم میخورد. البته ما ایرانی هستیم و همیشه در روزهای سخت، کارهای بزرگ انجام میدهیم اما مسیر رفت و آمد سخت است و باید به کادر فنی تیم ملی حق داد. تیم ملی شرایط مناسبی از نظر امکانات در آمریکا ندارد و ذهن بازیکنان و سایر اعضای تیم به این مسائل مشغول است. به هر حال امیدوارم بازی خوبی مقابل مصر و بلژیک انجام بدهند. هر چند تساوی این دو تیم به ضرر ما شد و شانس پیروزی آنها مقابل ایران و نیوزیلند به مراتب بیشتر است.
*آقای قلعهنویی در مصاحبه خود پس از دیدار برابر نیوزیلند گفتند که تیمش بهترین بازی مرحله اول گروهی را انجام داده است. آیا شما با این ادعا موافق هستید؟
نه اصلا درست نیست. من اصلا قصد چنین مقایسهای ندارم ولی حتی اگر عملکرد تیم ملی با تیمهای آسیایی هم مقایسه بشود، ما بهترین عملکرد و بهترین بازی را ارائه ندادیم. ژاپن و کرهجنوبی بسیار شجاعانه و خوب بازی کردند. ضمن اینکه نمایش عربستان و حتی قطر هم خوب بوده است. آنها مقابل حریفانی که داشتند، در مقایسه با ما نمایش بسیار بهتری داشتند و این در حالی است که حریفان به مراتب بهتری هم داشتند. پس من به طور کلی با این ادعا مخالف هستم. اگر این ادعا درباره تمام بازیهای مرحله اول گروهی هم باشد که کاملا غیرمنطقی است.
*قرار بود تیم ملی با جوانگرایی به جام جهانی برسد اما تیم امیر قلعهنویی پس از پاناما، پیرترین تیم مسابقات است.
جوانگرایی که به هیچوجه انجام شد؛ دیگر هم دیر شده. من دوست دارم البته با عدل و انصاف قضاوت کنم. ما باید جوانگرایی را 2 سال پیش انجام میدادیم ولی فضا فراهم نشد. در جام ملتهای آسیا این فرصت مهیا بود ولی آنجا هم به دنبال نتیجهگرایی بودیم. متاسفانه این ایراد اصلی فوتبال ماست که نتیجهگرایی اولویت دارد. البته ما جوانهای خوبی هم مثل گذشته نداریم. دلیل این شرایط هم این است که ما اصلا مسیر پیشرفت بازیکنان را از رده پایه به تیمهای بزرگسالان نمیدانیم و مسیر درستی تعریف نشده است. در این شرایط گاهی شاهد پدیدههایی هستیم که به ندرت ظهور میکنند و این در واقع هدر رفتن استعدادهای ناب و پرشماری است که در ایران وجود دارند.
*امیر قلعهنویی البته قبلا و پس از جام ملتهای آسیا قول تغییر نسل 60 درصدی داده بود و همین ادعا را پیش از رفتن به آمریکا هم تکرار کرد.
به طور کلی همیشه یک بخشی از حرفها به واقعیت بدل میشوند. همه دوست دارند تیم ملی جوانتری داشته باشند. البته همانطور که گفتم باید دید این جوانها قرار است از کجا بیایند؟
*حرف این است که آیا بازیکنانی مثل محمدجواد حسیننژاد، سامان فلاح، محمدامین حزباوی و .. آیا شایسته حضور در اردوی تیم ملی نبودند؟
این سوالی است که 90 درصد کارشناسان پاسخ مشابهی به آن دارند و امیر قلعهنویی است که باید به آن پاسخ بدهد. سرمربی تیم ملی است که باید درباره انتخابهایی که داشته و دلایل انتخابهایش توضیح بدهد.
*به نظر شما میتوانسته آنها را همراه تیم ملی به جام جهانی ببرد؟
به نظرم اگر قرار است بازیکنی به جام جهانی برده شود، باید از مدتها قبل به آنها بازی میداد. باید رفتهرفته این بازیکنان به اردو اضافه میشدند و فرصت بازی به آنها داده میشد تا با تجربه مناسبی به مسابقات جام جهانی برسند.
*آیا مدیریت درستی در مسیر رسیدن به جام جهانی صورت گرفت؟
باید واقعیت را در نظر بگیریم. ما با شرایط کاملا متفاوتی وارد مسابقات شدیم. باید بهترین بازیهای تدارکاتی را برگزار میکردیم ولی درگیر جنگ بودیم. این فضای خوبی برای آرامش، فوتبال و برنامهریزی نبود. درنتیجه این دوره کاملا متفاوت با دورههای قبلی بود. به جرات در دورههای قبلی برنامهریزیهای بهتری انجام دادهایم. البته قبلا هم مشکلات مالی و تحریم وجود داشت ولی حداقل شرایط بهتری نسبت به این دوره داشتیم.
*دو بازی دیگر پیشروی تیم ملی وجود دارد. با چه رویکردی باید به این دو بازی وارد شویم؟
این دو بازی بسیار پراهمیت هستند. من شخصا برای شروع این دو مسابقه لحظهشماری میکنم. الان شادی مردم بسیار مهم است و امیدوارم بتوانند این شادی را به مردم بدهند. من اما کار را اصلا ساده نمیبینم. امیدوارم بتوانیم نتیجه بگیریم.
