کمپبل در حسرت ۱۵ دقیقه جهنمی ۲۰۰۶؛ آرتتا لطفاً قهرمان شو!
به گزارش فوتبال ۳۶۰، ۲۰ سال از شبی میگذرد که سول کمپل با ضربه سر مقابل بارسلونا، آرسنال را در فینال لیگ قهرمانان اروپا پیش انداخت.شب در نهایت با شکست تلخ توپچیها به پایان رسید اما هنوز یکی از مهمترین خاطرات تاریخ باشگاه لندنی محسوب میشود. حالا و در آستانه فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۶ مقابل پاریسنژرمن، مدافع سابق آرسنال از خاطرات آن مسابقه و امیدش به نسل فعلی توپچیها صحبت کرده .
کمپبل در دقیقه ۳۷ با ضربه سر روی ارسال تیری آنری دروازه بارسلونا را گشود تا آرسنال ۱۰ نفره به قهرمانی نزدیک شود. رویا در ۱۵ دقیقه پایانی از دست رفت. او در گفتوگو با اتلتیک درباره گلش در فینال ۲۰۰۶ گفت: «مثل یک افسانه بود. فراز و نشیب زیادی را پشت سر گذاشتم و اینکه در فینال لیگ قهرمانان گل بزنم، فوقالعاده به نظر رسید.»
مدافع سابق تیم ملی انگلیس درباره آن شکست گفت: «فرصت داشتیم کار را تمام کنیم اما نتوانستیم ضربه آخر را بزنیم. بارسلونا آن شب کاملاً قابل شکست مینمود. میدانستم آخرین شانس من برای بازی در چنین سطحی است. حتی با ۱۰ نفر هم شانس برد داشتیم. فقط یک گل دیگر لازم داشتیم تا بازی را سمت خودمان بکشیم.»
مصاحبه در ادامه وارد بخش شخصیتری میشود. کمپل از بحران روحی سال ۲۰۰۶ حرف میزند. همان مقطع در بین ۲ نیمه بازی مقابل وستهام احساس فروپاشی روانی کرد و مدتی به بلژیک رفت. او ادامه داد: «مردم فراموش میکنند آن دوران چقدر برایم سخت بود. مصدوم شدم. جایگاهم را در انگلیس و آرسنال از دست دادم و ذهنم به هم ریخت. برگشتم و در نیمهنهایی و فینال لیگ قهرمانان بازی کردم. آن مسیر شخصیت واقعی من را نشان داد.»
کمپلحالا ۵۱ ساله در سالهای اخیر رابطه پیچیدهای با فوتبال داشته و اعتقاد دارد هرگز در انگلیس به اندازه کافی مورد تقدیر قرار نگرفته. او گفت: «در خارج از انگلیس، مردم به دستاوردها و کیفیت فوتبالم نگاه میکنند اما اینجا همیشه نگاه متفاوتی وجود داشت. ۲ گل سالم من در جام جهانی ۹۸ و یورو ۲۰۰۴ را نپذیرفتند. اگر آن موقع VAR بود، نمیتوانستند چنین تصمیمی بگیرند.»
با این حال بخش مهم صحبتهای کمپبل، به نسل فعلی آرسنال و تیم میکل آرتتا مربوط میشد؛ تیمی که بعد از ۲۲ سال دوباره قهرمان لیگ برتر شده و حالا در آستانه فتح اروپا قرار دارد. او گفت: «این تیم حالا یکی از بهترین تیمهای دنیاست. مهم این است که بعد از قهرمانی دوباره تشنه موفقیت بمانند. ویلیام سالیبا و گابریل فوقالعادهاند. گابریل همیشه با قدرت جلو میرود و سالیبا آرامش و هوش بیشتری در بازی دارد. مکمل هم هستند.»
او ادامه داد: «این تیم مدتها دم در ماند اما وارد نشد. همیشه نزدیک بود، اما آخرش کم میآورد. برای همین وقتی قهرمان شدند آن انفجار شادی را دیدید. انگار کل باشگاه بعد از سالها نفس کشید. وقتی بازیکنها میروند جام جهانی و کنار ستارههای باشگاههای دیگر قرار میگیرند، وسوسه شروع میشود. همتیمیهای ملی به تو میگویند “باشگاه ما تو را میخواهد.” من بزرگترین انتقالها را وسط تورنمنتهای ملی دیدهام. اگر آرسنال جام نمیگرفت، ممکن بود کنترل اوضاع را از دست بدهد.»
سول در خصوص تاکتیک آرسنال مقابل پاریس توضیح داد: «باید وقتی آهن داغ است ضربه بزنید. نمیدانید دوباره چه زمانی چنین فرصتی به دست میآید. ما خط دفاعی فوقالعادهای داریم، آنها خط حمله فوقالعادهای دارند. بعد از قهرمانی لیگ، فشار کمی کمتر شده، اما هنوز کار خیلی سختی پیش روست. باید سرعت خط حمله PSG را بگیریم. آنها وقتی فضا پیدا میکنند، بیرحماند. وقتی مقابل بایرن ۵-۲ جلو افتادند، برای لحظاتی تمرکزشان را از دست دادند. اما بازی برگشت نشان داد میتوانند منظم و دفاعی هم بازی کنند. آنها شانس اولاند، ولی فوتبال همیشه کمی شانس هم میخواهد.»
اسطوره سابق آرسنال در پایان درباره اهمیت قهرمانی لیگ برتر برای نسل فعلی توپچیها گفت: «بهترین حس دنیا این است که قهرمان شوی. همه سختیهایی که از کودکی کشیدهای، معنا پیدا میکند. این تیم در حال ساختن میراث خودش است و اگر بتواند در بوداپست قهرمان اروپا شود، داستانش حتی بزرگتر خواهد شد.»
او حالا پروژه جدیدی به نام «Legends Corner» را راهاندازی کرده؛ مجموعهای مستند و فوتبالی که در آن با ستارههای سابق فوتبال مثل کریستین ویری، اندی کول و دوایت یورک گفتوگو میکند. کمپبل درباره این پروژه گفت: «میخواهم روایت متفاوتی از فوتبال و زندگی ارائه کنم. گفتوگوهایی که فقط فوتبالی نباشد و آدمها را عمیقتر نشان دهد. دوست دارم یکی از مهمانهایم باتیستوتا باشد. میخواهم ازش بپرسم چرا آنقدر روی اتوبوس بالا و پایین میپریدند! و البته درباره گل مردود من هم حرف بزنیم. البته چند مهمان دیگر هم دارم. خیلی دوست دارم با فیگو صحبت کنم. او هم مثل من از یک دشمن به دشمن بزرگتر رفت؛ من از تاتنهام رفتم آرسنال. تقریباً همسرنوشتیم.»
