football360 logo
360-club-icon
360-club
360-camera
دوگانگی نقش پیو؛ ثابت در تیم ملی، ذخیره در باشگاه

دوگانگی نقش پیو؛ ثابت در تیم ملی، ذخیره در باشگاه

26 آبان 1405 ساعت 19:006 نظر
پیو اسپوزیتو در تیم ملی و باشگاه نقش دوگانه ایفا می‌کند.

به گزارش فوتبال 360، پیو اسپوزیتو به یکی از مهره‌های اصلی تیم ملی ایتالیا در دوره جدید روبرتو مانچینی تبدیل شده و در تمام مسابقات آتزوری در ترکیب اصلی حضور داشته. با این وجود شرایط او در اینتر متفاوت است. وقتی لائوتارو و مارکوس تورام در اوج آمادگی قرار دارند، انتخاب‌های اول کریستین کیوو برای حمله لقب می‌گیرند و اسپوزیتو بیش‌تر به‌عنوان یک مهره ارزشمند در جریان مسابقه به میدان می‌رود.

همین مسئله یک پرسش جالب را مطرح می‌کند؛ آیا ممکن است مهاجم اصلی تیم ملی ایتالیا در باشگاهش نیمکت‌نشین باشد؟ در تاریخ فوتبال ایتالیا نمونه مشابهی برای چنین شرایطی وجود ندارد. از لوئیجی ریوا و جوزپه مه‌آتزا گرفته تا سیلویو پیولا و همچنین مهاجمانی چون آلساندرو آلتوبلی و کریستین ویری و چیرو ایموبیله در سال‌های اخیر، هیچ‌یک از مهاجمان مطرح آتزوری در چنین موقعیتی قرار نگرفته‌اند. البته قرار نیست اسپوزیتو با این نام‌های بزرگ مقایسه شود اما این پرسش همچنان مطرح است.

برترین گلزن

اسپوزیتو تنها بعد از ۱۵ بازی ملی توانسته تعداد گل‌هایش را به عدد دورقمی برساند؛ آماری فوق‌العاده که حتی می‌توانست بهتر هم باشد. او در دیدار اخیر ایتالیا برابر بلژیک در لیگ ملت‌های اروپا در دقایق پایانی یک ضربه پنالتی را از دست داد و البته تاثیری در نتیجه مسابقه نداشت.

جایگاهی متفاوت در اینتر

اسپوزیتو روی کاغذ سومین مهاجم اینتر و پشت سر زوج لائوتارو و تورام محسوب می‌شود. او با وجود این سلسله‌مراتب، فرصت بازی قابل‌توجهی دریافت و تنها دومین فصل حضورش در سری آ را تجربه می‌کند. به همین دلیل، اعتماد به ۲ ستاره بزرگ فوتبال اروپا در حمله اینتر تصمیمی طبیعی به نظر می‌رسد. عجیب است مهاجم اصلی تیم ملی ایتالیا در باشگاهش بازیکنی غیرقابل‌جایگزین نباشد.

در روزهای اخیر، ایده جالب دیگری مطرح شده؛ چرا لائوتارو و تورام و اسپوزیتو به‌ طور همزمان بازی نکنند؟ چنین ترکیبی می‌تواند قدرت هجومی کم‌نظیری داشته باشد. پیش از این کیوو با تغییر پست دیوف از مرکز زمین به سمت راست، نشان داد از ایده‌های غیرمنتظره استقبال می‌کند.

اما سبک تاکتیکی اینتر اجازه اجرای چنین ترکیبی را به‌سادگی نمی‌دهد. در مقابل، تیم ملی ایتالیا با سیستم ۴-۳-۳ بازی می‌کند و اگر همین آرایش به ترکیب نراتزوری منتقل شود، مانعی برای حضور توامان ۳ مهاجم وجود نخواهد داشت.

البته کیوو در برخی شرایط دشوار، هر ۳ بازیکن را به زمین فرستاده اما حاصل این تصمیم چندان رضایت‌بخش نبود و تیم را دچار سردرگمی کرد.

Loading...
Loading...
Loading...
  • Loading...Loading...Loading...Loading...
  • Loading...Loading...Loading...Loading...
  • Loading...Loading...Loading...Loading...
  • Loading...Loading...Loading...Loading...