تیم‌های ما را چه به آسیا؛ نه زمین داریم، نه هوا!
به گزارش فوتبال 360، 9 بازی و تنها 2 برد؛ این خلاصه‌ای چیزی است که بر تیم‌های ایرانی در دو سطح از رقابت‌های آسیایی یعنی لیگ نخبگان و قهرمانان آسیا رفته. استقلال و تراکتور به عنوان دو نماینده در لیگ نخبگان و گل‌گهر به عنوان نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا سطح 2، روی هم رفته آمار بالا را ثبت کردند. تازه همین 2 برد هم توسط استقلال کسب شده؛ وگرنه دو تیم دیگر، یعنی تراکتور و گل‌گهر در تورنمنت‌های مجزایی که به میدان رفته‌اند هنوز بردی نداشته‌اند. تراکتور از 3 بازی در لیگ نخبگان، 2 تساوی و یک شکست دارد و گل‌گهر هم در لیگ قهرمانان آسیا و در گروهی که رقبای چندان مشهوری در آن حضور ندارد، با نتیجه‌ای مشابه مثل تراکتور با همان 2 امتیاز در رده آخر قرار گرفته است.
نه زمین داریم، نه هوا
با توجه به شرایطی که فوتبال ایران به لحاظ ساختاری و لجستیکی در آن گیر آمده، چندان هم نباید از چنین نتایجی تعجب کرد. در واقع همین که با چنین اوضاعی تیمی مثل استقلال می‌تواند از 3 بازی 2 برد به دست بیاورد بیشتر شبیه به شگفتی است؛ دلیل چنین امری، اتفاقاتی است که مسائل خاورمیانه بر سر تیم‌های ایرانی آورده. مثل خیلی از سال‌های اخیر، نمایندگان ایرانی حق میزبانی ندارند و باید در کشور ثالث به مصاف رقبا بروند. به این ترتیب، مهم‌ترین نعمت فوتبال یعنی حمایت هواداران خودی را از دست می‌دهند. تازه این بخشی از داستان است؛ چراکه به غیر از نداشتن زمین میزبانی، آسمان هم به روی تیم‌های ایرانی بسته شده و با هزار ترفند و نامه‌نگاری و دور زدن، باید به کشور ثالث رسید. تراکتور آواره عمان برای میزبانی است، استقلال عراق را انتخاب کرده و گل‌گهر هم که سر از ترکمنستان درآورده. به این ترتیب، پایه‌های عدالت در چنین شرایطی به هم ریخته و مساوات رعایت نشده است.
عربستان را بی‌خیال، نگران امارات و بحرین هستیم!
اگر تصور کنید فوتبال ایران فقط به دلیل مسائل غیرفوتبالی به این حال و روز افتاده، همه جوانب سنجیده نشده؛ ماجرا از این قرار است که همین رخدادهای منطقه‌ای باعث شد در این دو سال، هیچ باشگاه ایرانی با تیم‌های عربستانی هم‌گروه نشود. به این ترتیب، قرعه مناسب‌تری، دست‌کم در مرحله گروهی نصیب‌شان شده و می‌توانند از شرایط بهره بیشتری ببرند. مشکل اما اینجاست که به دلیل افت فنی، دیگر نه تیم‌های عربستانی بلکه باید نگران تیم‌هایی از امارات و بحرین بود! اگر پیش از این جدال‌های اصلی در غرب آسیا معطوف به رقابت با عربستانی‌ها بود، حالا بردن تیم‌هایی مثل شباب‌الاهلی و العین هم رویا شده است. ضمن اینکه المحرق و الحسین هم از راه رسیده و گریبان باشگاه‌های ایرانی را گرفته‌اند.
به این ترتیب، علاوه بر مشکلات زیرساختی، به لحاظ فنی هم فوتبال ایران رشد درخوری در این سال‌ها نداشته و تیم‌هایی که روزی آرزوی گرفتن مساوی برابر ایرانی‌ها را داشتند، برای بردن نمایندگان ایران کار چندان دشواری پیش رو ندارند. هرچند این‌ها منهای موارد استثنائی است که هر از چند گاهی رخ می‌دهد و یک تیم می‌تواند یکی دو مرحله از گروهی بالا برود و بعد وداع کند.