علی چینی در گفتوگو با «فوتبال 360»؛ بختیاریزاده فقط میخواهد برنده باشد
به گزارش فوتبال ۳۶۰، استقلال تهران پس از تساوی 1-1 مقابل چادرملو در هفته دهم لیگ برتر، حالا به امارات سفر کرده و برای تقابل حساس با شبابالاهلی آماده میشود. شاگردان سهراب بختیاریزاده که همچنان تنها تیم بدون شکست لیگ برتر هستند، در لیگ نخبگان آسیا نیز با کسب ۲ پیروزی ارزشمند مقابل السد و الغرافه، شرایط امیدوارکنندهای دارند. آبیپوشان روز سهشنبه ۵ آبان در آزمونی دشوار مقابل شبابالاهلی قرار میگیرند؛ مسابقهای که میتواند نقش مهمی در ادامه مسیر آسیایی آنها داشته باشد. در همین راستا، «فوتبال ۳۶۰» گفتوگویی با علی چینی، بازیکن سابق استقلال، انجام داده و با او درباره تساوی مقابل چادرملو، موقعیتسوزیهای سعید سحرخیزان، شرایط مدیریتی باشگاه و دیدار پیشروی آبیها صحبت کرده است.
*فرم استقلال را مقابل چادرملو اردکان چطور دیدی؟ موقعیتسوزیهای سحرخیزان کار دست استقلال داد.
در بازی استقلال مقابل چادرملو، یک نیمه خیلی خوب و یک نیمه معمولی دیدیم. در نیمه نخست، انسجام تیمی در کارهای دفاعی و خلق موقعیت کاملاً مشخص بود و فرصت خاصی هم به حریف ندادیم، اما در نیمه دوم با تحلیل رفتن قوای بدنی بازیکنان، استقلال تحت فشار قرار گرفت. تصویری که از نیمکت تیم دیدم، کمی نگرانکننده بود. پنجره استقلال بسته است و بازیکنان جوانی روی نیمکت حضور دارند که این موضوع دست کادرفنی را محدود میکند.
استقلال خیلی منطقی بازی میکند و مشخص بود سهراب و کادرش آنالیز آگاهانهای از حریف داشتند. چادرملو هم روی جناح چپ استقلال و سمت راست خودش تمرکز کرده بود تا از ضعف ابوالفضل زمانی استفاده کند. زمانی بازیکن خوبی است، اما فکر میکنم برای نخستین بار در ترکیب ثابت قرار گرفت و ناهماهنگی او تا حدودی مشخص بود. باز بودن فضای بین خطوط نیز باعث شد به قول فوتبالیها، بیش از اندازه باز بازی کنیم.
تیم آقای بختیاریزاده فرم خوبی پیدا کرده و حتی در نیمه دوم هم موقعیتهای مناسبی داشتیم. استقلال تیمی است که تهاجمی بازی میکند، اما در این مسابقه سعید سحرخیزان فرصتهای زیادی را از دست داد. مشکل همین است که او با وجود جوان بودن و آیندهدار بودن، هنوز مهاجم ششدانگی نیست. کادرفنی باید در تمرینات، موقعیتهای گلزنی را برای او شبیهسازی کند. در یک صحنه میتوانست به قلیزاده پاس بدهد و فرصت بهتری بسازد، اما این کار را نکرد. خودش هم چند موقعیت تکبهتک را از دست داد که اگر تبدیل به گل میشدند، الان خیالمان از نتیجه راحت بود. همانطور که قبلاً هم گفتهام، استقلال در نیمفصل حداقل به یک مهاجم ششدانگ نیاز دارد.
*به محمدرضا آزادی یا دیگر مهرههای نیمکت نمیشود استفاده کرد؟
محمدرضا آزادی فرصتهای زیادی در اختیار داشته، اما نتوانسته بازدهی لازم را ارائه بدهد. بازیکنان زیادی را دیدهایم که در تیمهای دیگر ستاره بودهاند، ولی در استقلال و پرسپولیس موفق نشدهاند. با احترام به سپاهان، تراکتور، ملوان و فولاد، فضای بازی در استقلال و پرسپولیس واقعاً متفاوت است. زمان خودمان هم حسن بیتسعید و بختیار رحمانی را جذب کردیم، اما جواب ندادند.
کادرفنی بهتر از هر کسی نفراتش را میشناسد و قطعاً دوست دارد نتیجه بگیرد. سحرخیزان بازیکن باهوشی است و میبینیم که در پرس و کارهای تیمی کمک میکند، اما هنوز یک تمامکننده ششدانگ نیست. استقلال به مهاجمی از جنس فرشاد پیوس، ادموند اختر، ناصر محمدخانی، صمد مرفاوی، محسن گروسی و کریم باوی نیاز دارد؛ مهاجمانی که وقتی توپ به پایشان میرسید، احساس میکردید قرار است گل شود. فرهاد مجیدی از یک موقعیت ۲۰ درصدی گل میساخت. الان مسابقات فشرده شده، استقلال سفرهای زیادی دارد و فشار زیادی روی تیم است؛ در چنین شرایطی دست سهراب روی نیمکت هم خالی است.
*استقلال الان برای پنجره نقلوانتقالات هم آماده میشود. با این اوصاف به نظر یکی از ورودیهای تیم باید مهاجم نوک باشد؟
آقای تاجرنیا باید در نیمفصل تمام توانش را روی باز شدن پنجره نقلوانتقالاتی بگذارد. به جای پرداختن به این همه مسئله مختلف و راهاندازی تیمهای جدید، باید حواسش به ویترین اصلی باشگاه باشد و اجازه ندهد شکایتهای تازهای به مشکلات استقلال اضافه شود. ما به یک مهاجم ششدانگ نیاز داریم و حتی میتوانیم به گزینه خارجی فکر کنیم، اما نه بازیکنی مثل نازون و جنپو. استقلال بازیکنی در سطح آسانی میخواهد؛ کسی که وقتی صاحب توپ میشود، میداند باید چه کاری انجام بدهد. الان وقت مستندسازی نیست؛ باید مشکلات تیم اصلی را حل کنند.
*شما سال قبل در تیم دوم استقلال هم حضور داشتید. از نفراتی که داشتید کسی به تیم اصلی راه یافت؟
استقلال «ب» را تشکیل دادهاند تا پشتوانه تیم اصلی باشد و در همه جای دنیا هم فلسفه تشکیل تیم دوم همین است. اما الان وقتی فهرست این تیم را نگاه میکنید، تعداد زیادی بازیکن بالای ۲۵ سال میبینید. قرار است بازیکنان زیر ۲۳ سال را پرورش بدهید، آنها را با فضای فوتبال بزرگسالان و تفکرات تیم اصلی آشنا کنید و در نهایت به تیم اول برسانید. الان بازیکنانی در استقلال «ب» حضور دارند که به سالهای پایانی فوتبالشان رسیدهاند. آقای فتاحی بر چه اساسی این نفرات را جذب کرده است؟ تیم امید استقلال حتی نتایج بهتری از تیم «ب» میگیرد. وقتی استقلال یا پرسپولیس تیم دوم تشکیل میدهند، باید برنامه مشخصی برای پرورش بازیکنان جوان داشته باشند، نه اینکه بازیکن ۴۱ ساله به آن تیم ببرند.
ما انتظار داریم خروجی چنین مجموعهای بازیکنانی در حد مجتبی جباری، امیرحسین صادقی، آندرانیک تیموریان، پیروز قربانی و خسرو حیدری باشد، اما فعلاً خبری از چنین اتفاقی نیست. این کار به تدبیر بزرگی نیاز دارد که من در باشگاه استقلال نمیبینم. البته موضوع استقلال «ب» به آقای فتاحی مربوط میشود و حرف اصلی من این است که آقای تاجرنیا باید تمرکزش را روی تقویت نیمکت تیم اصلی بگذارد.
*برخی از کارشناسان میگویند باید از نفرات جوانتر استفاده شود.
سهراب بختیاریزاده فقط میخواهد برنده شود؛ همین. تا نیمفصل تیمی در اختیارش قرار گرفته و باید با همین نفرات نتیجه بگیرد. لیگ مثل دوی ماراتن است و نمیتواند در هیچ مسابقهای شل بگیرد. دستش بسته است و تیمش هر ۴ روز یک بار مسابقه و سفر دارد. در این فاصله باید آنالیز، کار تاکتیکی و بررسی نقاط ضعف و قوت حریف هم انجام شود. مگر سهراب چند نفر است؟ با این شرایط نمیتوان ایرادی به کادرفنی گرفت.
اگر قرار است باشگاهداری کنیم، باید به اندازه توانمان مسئولیت بپذیریم. وقتی تمرکز از موضوع اصلی برداشته شود، تیم فوتبال آسیب میبیند. دم آقای تاجرنیا گرم که از بیلیارد و بولینگ همه رشتهها را راه انداخته و فقط فوتبال خیابانی باشگاه مانده است! رئال مادرید و بارسلونا هم در سطوح پایینتر تیم دارند، اما تمرکز اصلیشان روی تیم اول است. آقای تاجرنیا باید بیشتر مراقب اطرافیانش باشد. همین حالا ببینید چه اتفاقی برای تیم والیبال استقلال افتاده است. از طرفی فردی مسئول سازمان فوتبال باشگاه شده که همان کسی بود که سوپرجام معروف را به پرسپولیس هدیه کرد. مدیریت باید توجه بیشتری به این تصمیمات داشته باشد.
*برای تقابل با شبابالاهلی شرایط استقلال را چطور میبینید؟
در شرایط فعلی، ریکاوری حتی از تمرینات تاکتیکی هم واجبتر است. من شخصاً سهراب را خیلی دوست دارم و او رفیق من است. خودش هم بهخوبی میداند ریکاوری چقدر اهمیت دارد. استقلال هر ۴ روز یک بار مسابقه دارد و سفرهای طولانی هم فشار مضاعفی به بازیکنان وارد میکند. در چنین شرایطی، آمادگی جسمانی و روحیروانی حتی از آنالیز و تمرین اهمیت بیشتری پیدا میکند.
بازی بسیار سختی مقابل شبابالاهلی داریم. توانایی سردار آزمون در خط حمله این تیم کاملاً مشخص است؛ هم روی زمین و هم در نبردهای هوایی بازیکن قدرتمندی است و سالها برای تیم ملی کشورمان گلزنی کرده است. سعید عزتاللهی هم میانه میدان را اداره میکند و یکی از بهترین فصلهای فوتبال باشگاهیاش را پشت سر میگذارد. رضا غندیپور و مرصاد سیفی هم در این تیم حضور دارند که مصدوم هستند. علاوه بر آنها، شبابالاهلی چندین بازیکن خارجی باکیفیت دارد که قدرت این تیم را افزایش میدهند. ما تیم باهوشی داریم و با مشاهده و آنالیز درست میتوانیم محدوده حرکتی ستارههای شبابالاهلی را شناسایی کنیم، اما پیشنیاز اجرای هر برنامهای، ریکاوری مناسب بازیکنان است.
استقلال در آسیا نسخه متفاوتی از خودش را نسبت به مسابقات لیگ برتر به نمایش میگذارد. از قدیم به استقلال لقب تیم ۲ ستاره و غول آسیا دادهاند و بارها در رقابتهای آسیایی غیرممکن را ممکن کردهایم. همین سابقه باعث میشود از نظر روحی و روانی شخصیت متفاوتی در آسیا داشته باشیم؛ تا جایی که معتقدم شبابالاهلی هم از رویارویی با استقلال هراس دارد. امیدوارم با برطرف کردن نقاط ضعف و استفاده از نقاط قوتمان، نتیجه خوبی بگیریم و استقلال با امتیاز و دست پر از امارات برگردد.