اسم «تراکتور»، توان «پراید»؛ «این رسمش نیست!»

به گزارش فوتبال 360، شرایط برای تراکتور در این روزها خوب پیش نمی‌رود؛ شاگردان جواد نکونام که در اولین جدال از فصل جدید لیگ نخبگان شکست خورده بودند، در دومین دیدار هم برابر الشمال قطر، به نتیجه مساوی 0-0 رضایت دادند تا با احتساب یک شکست و یک تساوی در دو بازی انجام شده از لیگ برتر ایران در این بازه زمانی، مجموعا 4 دیدار باشد تا با پیروزی قهر کرده باشند. البته اینکه چه شرایطی بر این تیم در لیگ برتر رفته که صدرنشینی‌اش را به خطر انداخته، موضوعی مجزا است؛ اما به طور واضح، شرایطی که برای این تیم در لیگ نخبگان آسیا رقم خورده، منصفانه نیست.

توان در حد پراید

شاگردان جوان نکونام درحالی مقابل الشمال، نماینده قطر، در هفته دوم لیگ نخبگان آسیا مساوی کردند که در حالت «معمول» نباید کار دشواری در این بازی می‌داشتند؛ دلیلش برتری فنی نماینده ایران در این جدال است. مسئله اما اینجاست که شرایط تراکتور برای حضور در این بازی «غیرمعمول» بود؛ آن‌ها با سفری سخت و طاقت‌فرسا خودشان را به عمان رساندند تا مثلا میزبان این دیدار باشند. با این وجود، چنان انرژی‌ای از آن‌ها در طول سفر گرفته شده بود که ساق و ذهن بازیکنان خسته و توان‌شان در حدواندازه‌های پراید بود. تبریزی‌ها قرار بود ابتدا به ترکیه سفر کرده و سپس به عمان پرواز کنند. بعدا این مسیر جای خودش را به مسیر عراق – عمان داد ولی در عراق بازرسی و بررسی چمدان‌ها و مدارک بازیکنان تراکتور به درازا کشیده شد. به این ترتیب، سفری که قرار بود فقط 2 یا 3 ساعت از تراکتوری‌ها انرژی ببرد، قریب به 18 ساعت برای‌شان تمام شد تا دیگر جانی برای مسابقه دادن برای‌شان باقی نماند.

این رسمش نیست

در اینکه تراکتور به واسطه مصدوم‌هایی که روی دستش مانده، چندان فهرست پروپیمانی در کل در اختیار ندارد، تردیدی نیست. با این حال، همین تیم با نفرات موجود هم شرایط منصفانه‌ای را در آسیا تجربه نمی‌کند؛ درست مثل استقلال و گل‌گهر. واقعیت امر این است که به واسطه رخ‌دادهای خاورمیانه میزبانی از باشگاه‌های ایرانی سلب شده. پس، آن‌ها عملا چیزی به عنوان میزبانی نخواهند داشت. این مورد جدیدی نیست؛ سال‌های گذشته هم نمایندگان ایران در آسیا چنین مشکلی داشتند؛ مشکل مضاعف اما تحریم‌های هوایی است که گریبان شرکت‌های هواپیمایی را گرفته. بسیاری از کشورها، آسمان‌شان را به روی پروازهای ایران بسته‌اند و باید از مسیر میانه بهره برد. این یکی دیگر نیاز به بحث و جدل فراوانی ندارد؛ نمی‌شود وقتی قرار است پرواز 2 ساعت طول بکشد، سفر 18 ساعت شود و توقع داشت تیم و بازیکن همان کیفیت همیشگی را داشته باشد. نه، این یکی دیگر واقعا رسمش نیست!