گزارش تصویری از نبرد متفاوت آنفیلد؛ استقبال گزنده، واکنش کُشنده
به گزارش فوتبال ۳۶۰، هواداران لیورپول از مدت‌ها پیش سرود ویژه‌ای علیه منچسترسیتی ساخته‌اند اما این شعارها هیچ‌وقت در طول یک مسابقه با چنین تداوم و شدتی به گوش نرسیده بود. صدا پیش از شروع مسابقه از سوی هواداران لیورپول در آنفیلد طنین انداخت و سپس در فواصل زمانی منظم تکرار شد.
منچسترسیتی باید خود را با شرایط تازه وفق دهد و چنین اتفاقی قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسید. ماجرا پس از رأی کمیته مستقل علیه سیتی شکل گرفته. این کمیسیون تقریباً در تمام ۱۱۵ اتهام مطرح‌شده علیه باشگاه درباره نقض قوانین مالی لیگ برتر، سیتیزن‌ها را مقصر شناخت. سیتی همچنان بر بی‌گناهی خود تأکید دارد و به این رأی اعتراض کرده است.
هواداران حاضر در جایگاه کاپ می‌خواستند به بازیکنان حریف بگویند از نظر آن‌ها سیتی چه تیمی است و به کجا خواهد رفت؛ تیمی متقلب، عازم دسته پایین‌تر.
فضای ورزشگاه شبیه جهنمی ترسناک به چشم می‌آمد و می‌شد آن را تا حدودی دلهره‌آور توصیف کرد. نادیده گرفتن فوران خشم و اعتراض غیرممکن به نظر می‌رسید.
خشم هواداران سرخ‌پوش اما برای سیتی اهمیتی نداشت. بازیکنان این تیم به توهین‌ها و شعارها بی‌اعتنا ماندند. مسابقه روندی آرام و تدریجی داشت اما اخراج رایان گراونبرخ، هافبک لیورپول با دریافت دومین کارت زرد در دقیقه ۶۲ جریان بازی را تغییر داد و سیتی فرصت یافت توانایی‌هایش را به نمایش بگذارد.
بازیکنان این تیم فقط باید سروصدای بیرون از زمین را از ذهن خود دور می‌کردند. آن‌ها در این کار موفق شدند و با تسلط کامل بر لیورپول ۱۰ نفره، شروع صددرصدی خود در فصل جاری لیگ برتر را ادامه دادند.
ارلینگ هالند با ضربه‌ای محکم دروازه را باز کرد و سیتی را پیش انداخت. جرمی دوکو در دقیقه ۵۶ به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و روند مسابقه را تغییر داد. او با ضربه‌ای کات‌دار و تماشایی اختلاف را بیش‌تر کرد اما بهترین صحنه هنوز از راه نرسیده.
دوکو بار دیگر در شکل‌گیری گل نقش داشت. رایان شرکی با یک حرکت فریبنده، پاس الیوت اندرسون را رها کرد و به دنبال پاس پشت پای یوشکو گواردیول، دیگر بازیکن تعویضی مارسکا، به حرکت ادامه داد. شرکی با سر توپ از جرمی فریمپونگ، بازیکن تعویضی لیورپول گذشت و با ضربه‌ای دقیق توپ را به تور چسباند. این گل حاصل یک حرکت تیمی بی‌نظیر بود و در نهایت با درخشش فردی به ثمر رسید. لیورپول دیگر توان مقاومت نداشت و به سوی نخستین شکست با هدایت آندونی ایرائولا پیش رفت.
منچسترسیتی به دلایل زیادی می‌توانست از زمان‌بندی این مسابقه ناراضی باشد. نمی‌شد ورزشگاهی دشوارتر از آنفیلد را برای چنین مسابقه‌ای تصور کرد. لیورپول تقریباً بیش از هر تیم دیگر از شیوه‌های حسابداری سیتی آسیب دیده.
اتوبوس‌های تیم میهمان هنگام ورود به اطراف ورزشگاه، از مسیر پشت آنفیلد عبور کردند تا بازیکنان از کنایه‌ها و شعارهای خیابانی دور بمانند. این کار اما فقط رویارویی اجتناب‌ناپذیر را به تعویق انداخت. فضای این مسابقه از همان ابتدا پرتنش می‌نمود.
سازمان لیگ برتر انگلیس ۲ هفته پیش، سندی را منتشر کرد که نخستین جزئیات گسترده درباره رأی علیه منچسترسیتی را در بر داشت. این باشگاه با ضربه سنگینی روبه‌رو شد. آنچه بیش از همه جلب توجه می‌کرد، از یک طرف لحن تند و تحقیرآمیز متن بود و از طرف دیگر، گستردگی تخلفات مطرح‌شده.
تخلفات اثبات‌شده، توافق‌های ساختگی و تلاش‌های هماهنگ برای سنگ‌اندازی در مسیر تحقیقات را نشان می‌داد. طبق گزارش، برخی از شاهدان شاغل در باشگاه عامدانه اظهاراتی خلاف حقیقت را مطرح کرده‌اند.
این سند چارچوبی برای درک فضای این مسابقه ساخت و در آینده نزدیک همچنان بر هر مسابقه منچسترسیتی سایه خواهد انداخت.
منچسترسیتی پس از محکوم شدن به تخلفات مالی، زیر فشار بحران و جنجال‌های پیرامون باشگاه قرار داشت. البته در پیروزی قاطع این تیم در آنفیلد هیچ نشانه‌ای از چنین فشاری به چشم نیامد.
در دقایق ابتدایی و پرتنش مسابقه، موج شعارها و اعتراض‌های تند از سکوهای آنفیلد به سمت بازیکنان سیتی رفت.
سیتی تنها پس از چند دقیقه، کنترل آرام و مطمئن بازی را در دست گرفت و از شدت هیجان و فشار جو ورزشگاه کاست. در مقابل، لیورپول ایده چندانی برای ارائه نداشت و از نظر مهارت و کیفیت فنی پایین‌تر از حریف خود به نظر می‌رسید.
الیوت اندرسون در خط میانی نیرویی مسلط و تأثیرگذار ظاهر شد و دوناروما هم در مقابل معدود حملات خطرساز لیورپول با واکنش‌های خود، دروازه سیتی را نجات داد.
منچسترسیتی پس از اخراج گرافنبرخ بی‌رحمانه از برتری عددی خود استفاده کرد تا یک پیروزی معنادار به دست آورد؛ نمایشی قدرتمند از توانایی‌های تیم.
چنین پیروزی‌هایی پس از اعلام مجازات منچسترسیتی و مشخص شدن نتیجه اعتراض این باشگاه چه معنایی خواهد داشت؟
امیدهای لیورپول برای افزودن بر مشکلات منچسترسیتی بحران‌زده نقش بر آب شد؛ به‌دلیل کمبود بازیکن در پی مصدومیت‌ها و همچنین کیفیت پایین چند خرید گران‌قیمت که انتظار می‌رفت در چنین شرایطی بدرخشند.
آندونی ایرائولا، سرمربی لیورپول از غیبت بازیکنان مصدوم؛در جریان وقفه بازی‌های ملی ضربه خورد. الکساندر ایساک، دومینیک سوبوسلای و کودی خاکپو همگی غایب بودند.
ویکتور مونیوس، بال اسپانیایی لیورپول عملکردی درخشان داشت اما لیورپول باید انتظار بسیار بیش‌تری از فلوریان ویرتز، خرید ۱۱۶ میلیون پوندی سال گذشته و همچنین بردلی بارکولا، خرید تابستانی ۱۲۳ میلیون پوندی داشته باشد.
ویرتز همانند بخش عمده دوران حضورش در لیورپول از نظر فیزیکی کم‌توان به نظر می‌رسید و با سرعت بازی هماهنگ نشد. بازیکنان سیتی به‌راحتی در نبردهای فیزیکی بر او غلبه می‌کردند و تعویضش در دقیقه ۶۶ چندان غافلگیرکننده ننمود..
بارکولا تمام بعدازظهر را با از دست دادن مکرر توپ و حرکت‌های بی‌نتیجه گذراند و نتوانست تا پایان مسابقه در زمین بماند. شاید او هنوز به زمان نیاز داشته باشد با شرایط لیگ برتر سازگار شود اما چنین توضیحی درباره عملکرد به‌شدت ناامیدکننده ویرتز پذیرفتنی نیست.