قراردادهای تجاری، پشت‌پرده عدم خداحافظی رونالدو؛ چون پیر شدی حافظ...

به گزارش فوتبال 360، تیم ملی پرتغال نخستین بازی‌اش پس از تحمل حواشی خروج رونالدو از اردوی تیم ملی را با پیروزی پشت سر گذاشت. یک پیروزی قابل قبول خارج از خانه برای تیمی که سرمربی‌اش می‌توانست حواسش را معطوف به بحرانی ناخواسته‌ کند.
این سوال پیش آمده چرا کریستیانو رونالدو پس از جام جهانی از تیم ملی خداحافظی نکرد و همچون لیونل مسی قید ادامه حضور در تیم ملی را نزد؟ لئو نایب قهرمان جهان از پسِ تجربه یک قهرمانی تاریخ‌ساز بود اما 10 سال از آخرین و تنها افتخار معتبر کریستیانو رونالدو با تیم ملی پرتغال می‌گذشت؛ تنها افتخار معتبر تاریخ فوتبال پرتغال!
کریستیانو به‌ظاهر مشکلی با نیمکت نشینی نداشت. او به‌وضوح از تمایل خود نسبت به شکستن رکورد هزار گل گل در دوران حرفه‌ای در لباس ملی و نه در النصر، صحبت کرد اما اوضاع ناگهان پیچیده شد. شرایط رونالدو منحصر‌به‌فرد است. این احتمال وجود دارد  فدراسیون فوتبال پرتغال از او خواسته باشد پس از جام جهانی به حضورش در تیم ملی ادامه دهد چون چهره اصلی و برند تیم ملی پرتغال، حتی بدون کسب افتخار محسوب می‌شود.

«لئو» خوش‌اقبال بود؟

قهرمانی در لیگ ملت‌ها قابل مقایسه با قهرمانی در جام جهانی یا حتی جام ملت‌های اروپا و کوپا آمریکا نیست. لئو مسی در دوران حرفه‌ای خود از این حواشی کم نداشته و کافی است خداحافظی احساسی و نافرجام او به‌دنبال عدم کسب افتخار در تیم ملی را به خاطر آوریم. لئو خوش‌شانس بود  در فوتبال مصرف‌گرای این روزها، به مقام خدایگانی رسید و سپس تصمیم به خداحافظی گرفت. اگر کریستیانو رونالدو اسیر بداقبالی‌های پیاپی در جام جهانی و یورو در ضربات پنالتی نمی‌شد، مسیر به‌گونه‌ای دیگر پیش می‌رفت. 
در جام جهانی 2026 هم تیم ملی پرتغال و هم تیم ملی آرژانتین مقابل اسپانیای بی‌رحم تسلیمِ محض نام داشتند؛ یکی در میانه مسیر و دیگری در فینال. باید توجه داشت همه چیز در تیم ملی پرتغال و آرژانتین حول محور این ۲ فوق‌ستاره ساخته شده. فدراسیون فوتبال پرتغال با بهره‌گیری از مخاطبان جهانی بی‌نظیر رونالدو از قدرت تجاری او سود می‌برد و برای دیده‌شدن در سطح بین‌المللی به او متکی است. صرف حضور رونالدو می‌تواند شرکای تجاری و قراردادهای پخش تلویزیونی را جذب کند. او موتور اقتصادی اصلی فدراسیون به حساب می‌آید و نامش حتی از خود تیم ملی وزن و اعتبار بیش‌تری دارد.

کاهش 45 درصدی درآمدهای تجاری

برآورد شده درآمد سالانه فدراسیون فوتبال پرتغال پس از آویختن کفش‌های رونالدو، ممکن است تا 45 درصد کاهش پیدا کند. دنیل سا، مدیر اجرایی موسسه پرتغالی مدیریت بازاریابی، تابستان امسال در گفت‌وگو با خبرگزاری لوسا گفت: «وقتی کریستیانو کنار برود، یک فاجعه خواهد بود. مردم هنوز درک نکرده‌اند چه میزان توجه رسانه‌ای از دست می‌رود. انگار قرار شده در یک آسانسور، سقوط آزاد را تجربه کنیم.»
هیچ‌کس قرار نیست رونالدو را صرفاً به دلیل کاهش توانایی‌های فوتبالی‌اش از تیم ملی کنار بگذارد؛ حتی سرمربی تیم. این تصمیم باید از سوی خود رونالدو گرفته شود. رونالدو به‌راحتی می‌تواند ۲ یا ۳ سال دیگر به عملکرد خوب خود در النصر ادامه دهد و به هدفش برای رسیدن به هزار گل در دوران حرفه‌ای دست پیدا کند؛ آن هم بدون بار سنگین انتقادهای زمان حضور در تیم ملی. 

جایگاه او روی نیمکت نیست

ادامه دادن در تیم ملی چندان به میراثش اضافه نمی‌کند. جایگاه رونالدو هرگز روی نیمکت نخواهد بود. چنین تجربه‌ای هرگز با جایگاهش همخوانی نخواهد داشت. از نظر مالی رونالدو چیزی به پرتغال بدهکار نیست چون طی 23 سال، نقش مهمی در رشد فدراسیون فوتبال پرتغال داشته.

با بالا رفتن سن رونالدو و کاهش طبیعی توانایی‌هایش، او برای مدت طولانی به دلیل ناتوانی در دل کندن از تیم ملی مورد تمسخر قرار گرفته. با این حال در لحظه خداحافظی خودخواسته، مورد تجلیل قرار خواهد گرفت. بدون شک حس آسودگی حاصل از پایان این دوران، بر هرگونه احساس گناه یا پشیمانی غلبه می‌کند.