تقابل مسی و صلاح؛ اسطورههای فوتبالی، نمادهای ملی
به گزارش فوتبال ۳۶۰، آرژانتین روز سهشنبه در آتلانتا برای کسب سهمیه مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ به مصاف مصر میرود. این مسابقه همچنین تقابل ۲ تن از بزرگترین بازیکنان دنیای فوتبال است.
مسی ۳۹ ساله و صلاح ۳۴ ساله، هر ۲ در سالهای پایانی دوران حرفهای خود قرار دارند. مسی پیش از این اشاره کرده این آخرین جام جهانی او خواهد بود، هرچند صلاح هنوز امیدوار است در سال ۲۰۳۰ بازی کند.
داستان آنها در جام جهانی بسیار متفاوت است. مسی قهرمان جام جهانی است. او بهترین گلزن و رکورددار تعداد بازی در تاریخ این تورنمنت است و در تابستان امسال نیز در صدر جدول گلزنان قرار گرفته.
برای صلاح اما روایت متفاوتی رقم خورده است. در سومین جام جهانی او با مصر، این نخستین بار است که او به مراحل حذفی راه مییابد و کشورش برای اولین بار در مرحله یکهشتم نهایی حضور پیدا کرده است.
مصر در طول دوران حضور او، فینالهای جام ملتهای آفریقا را در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۲۱ واگذار کرد، در حالی که صلاح درگیر چندین اختلاف نظر علنی با فدراسیون فوتبال مصر بر سر مسائلی از جمله حقوق تصاویر تبلیغاتی، برنامهریزی سفرها و مدیریت تیم شد.
با این حال، ضربه چیپ او به کشورش کمک کرد تا با پیروزی در ضربات پنالتی مقابل استرالیا در مرحله یکشانزدهم نهایی تاریخسازی کند و او امیدوار است روز سهشنبه بزرگترین لحظه خود در جام جهانی را رقم بزند.
ماتیاس زیبل و محمد متکیس از آرژانتین و مصر ستارههای فوتبال خود را در «بیبیسی» توصیف کردند.
فراوانترین کلمهای که این روزها در آرژانتین شنیده میشود، «bicampeonato» یا کسب دومین قهرمانی پیاپی است؛ اما سوالی که همه به آن فکر میکنند و هیچکس نمیخواهد به زبان بیاورد این است: «وقتی مسی بازنشسته شود چه کار خواهیم کرد؟»
هر مسابقه جدیدی که تیم ملی در جام جهانی انجام میدهد (مانند بازی روز سهشنبه مقابل مصر) گام دیگری به سوی افتخار است؛ فرصتی برای رسیدن به دستاوردی که تنها ۲ کشور دیگر موفق به انجام آن شدهاند (ایتالیا در سالهای ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸؛ برزیل در سالهای ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲).
با این حال، هر مسابقه آرژانتین را به بازنشستگی بزرگترین نماد فوتبال این کشور یعنی مسی، کاپیتان تیم ملی نزدیکتر میکند.
گلهای او در این تورنمنت (۷ گل)، رکوردهای جدیدش (بازی در ششمین جام جهانی و گلزنی در ۸ مسابقه پیاپی این رقابتها) و دیدارهای دراماتیکی مانند بازی با کیپورد، تمرکز کشور را صرفاً روی زمان حال معطوف نگه داشته است. علاوه بر این، مسی به گونهای بازی میکند که گویی ۲۵ ساله است، نه ۳۹ ساله.
مردی که آلبیسلسته را به قهرمانی جام جهانی (قطر ۲۰۲۲) و ۲ عنوان قهرمانی کوپا آمریکا (برزیل ۲۰۲۱ و ایالات متحده ۲۰۲۴) رساند، در حال رقصیدن آخرین تانگوی خود با پیراهن آلبیسلسته است.
هر پیروزی نشاندهنده یک مرحله پیشروی در تورنمنت است، اما در عین حال فرصت دیگری برای لذت بردن از مردی است که موفق شد به جایگاه دیگو مارادونا در تالار افتخارات خدایان فوتبال سرزمین نقره دست یابد.
جالب اینجاست؛ بسیاری از روزنامهنگاران ورزشی آرژانتین از این موضوع انتقاد کردهاند که در این جام جهانی، تیم ملی بار دیگر دچار «وابستگی به مسی» شده است.
یکی از دستاوردهای بزرگی که به لیونل اسکالونی، سرمربی تیم نسبت داده میشد، زیر سوال رفته است؛ او اولین مربی تیم بود که با ترکیبش مسی را کامل میکرد، نه اینکه به او وابسته باشد.
در سالهای پیش از ورود اسکالونی، تیم ملی دچار یک رشته ناکامیهای تلخ شده بود (شکست در فینال جام جهانی ۲۰۱۴ در برزیل و ۲ باخت در ضربات پنالتی فینال کوپا آمریکا مقابل شیلی در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶)، اما این وضعیت تحت هدایت سرمربی فعلی تغییر کرد.
تنها ۴ مورد از ۱۱ گلی که آرژانتین در ایالات متحده به ثمر رسانده است، توسط مسی وارد دروازه نشده؛ ۲ مهاجم اصلی تیم (لائوتارو مارتینس و خولیان آلوارس) به نظر میرسد صرفاً به عنوان فضاساز برای کاپیتان بزرگ بازی میکنند و هافبکهای خلاقی که در تورنمنتهای قبلی درخشیدند (انزو فرناندس و الکسیس مکآلیستر) بیشتر از آنکه به فکر حمله به رقیب باشند، روی دفاع از دروازه خودی تمرکز کردهاند.
محمد صلاح بسیار فراتر از یک بازیکن فوتبال است؛ او مایه افتخار، شادی و الهامبخشی به شمار میرود.
او هر روز به میلیونها مصری انگیزه میدهد. داستان زندگی او، از یک روستای کوچک در نجریج (در نزدیکی دلتای نیل) تا بزرگترین ورزشگاههای فوتبال جهان باعث میشود هر مصری حس غرور داشته باشد.
او به ما نشان میدهد با تلاش سخت و باور، هر چیزی ممکن است. مردم با دیدن او، نه فقط در فوتبال بلکه در زندگی، حس امید پیدا میکنند.
آنچه صلاح را حتی خاصتر میکند، شخصیت اوست. او فروتن، آرام و محترم است. مهم نیست چقدر بزرگ شود، او هرگز فراموش نمیکند از کجا آمده است. او همیشه به بهترین شکل نماینده مصر است و این چیزی است که همه ما واقعاً برای آن ارزش قائلیم و تحسینش میکنیم.
امروز، وقتی بازی مصر در جام جهانی را تماشا میکنیم، زمان حضور صلاح در زمین حس متفاوتی وجود دارد. وقتی مصر در یک بازی سخت (که کارش به ضربات پنالتی کشید) استرالیا را شکست داد، تمام کشور ثانیه به ثانیه آن را با هم زندگی میکردند.
ضربان قلبها تندتر میزد، خانوادهها دور هم جمع شده بودند و وقتی پیروز شدیم، حس یک جشن بزرگ در سراسر مصر جاری شد. صلاح در مرکز آن احساس قرار داشت؛ رهبری میکرد، الهامبخش بود و به همه اعتماد به نفس میداد.
مصریها صلاح را عمیقاً دوست دارند. او مردم را متحد میکند و لحظاتی را به ما هدیه میدهد که همیشه به یاد خواهیم داشت. وقتی او بازی میکند، میتوانید حضور یک کشور را در پشت سر او حس کنید؛ سربلند و امیدوار. صلاح مظهر قدرت، صبر و باور است. او به ما یادآوری میکند همیشه به مسیرمان ادامه دهیم و به خودِ واقعیمان وفادار بمانیم. صلاح فقط یک ستاره فوتبال نیست، او نماد افتخار برای هر مصری به حساب میرود.
