ماجرای شماره 26، فهرست 26 نفره قلعهنویی؛ خاصترین انتخاب، آخرین انتخاب هم نبود!
به گزارش فوتبال 360، تیم ملی فوتبال ایران به دراماتیکترین شکل ممکن از صعود به جمع 32 تیم مرحله یک شانزدهم نهایی جام حذفی بازماند تا نسبت به 3 دوره قبلی که حداقل به جام جهانی 32 تیمی راه مییافت، عقبگرد واضحی در نتیجه گرفتن ایجاد شده باشد. این ناکامی برای فوتبال ملی ایران در حالی رخ داد که تیم امیر قلعهنویی، پس از پاناما که با 3 شکست از دور مسابقات کنار رفت، پیرترین تیم جام جهانی بود. معنادارتر و گزندهتر اینکه سن بازیکنان حاضر در ترکیب ثابت تیم ملی فوتبال ایران مقابل بلژیک، از سال 1966 که آمارهای مسابقات پرشمار جام جهانی ثبت و ضبط میشود، تاکنون بالاترین میانگین سنی بوده است که آمار افتخارآمیزی نیست.
حذفِ تلخ با رویکرد نتیجهگرایی
به هر حال امیر قلعهنویی با حمایتهای مدیران فدراسیون فوتبال، اولویت اصلی را نتیجهگیری با استفاده از بازیکنان باتجربه تعیین کرده بود. در این شرایط نه تنها بازیکنان مستعدی نظیر محمدجواد حسیننژاد، محمدامین حزباوی، سامان فلاح، کسری طاهری و ... در اردوی تیخوآنا و 3 مسابقه تاریخی فوتبال ایران در جام جهانی 2026 حضور نداشتند که حتی فرصتی که انتظار میرفت، به بازیکنان جوان حاضر در اردوی تیم ملی و به ویژه جوانترینشان امیرمحمد رزاقینیا هم داده نشد. درنهایت هم تیم ملی که کارش برای صعود به اما و اگر کشیده بود، نه صعود نکرد و نه فرصتی برای بازیکنان جوان و مستعد خود ایجاد کرد. این در حالی بود که حداقل در پست هافبک دفاعی اینقدر ایراد وجود داشت تا قدرت خطر کردن امیر قلعهنویی را بالا ببرد.
وقتی زوج سعید و سامان اصلا کارآمد نشد
امیر قلعهنویی در حالی جام جهانی 2026 را با 3 تساوی به اتمام رساند که مشکلات بزرگی در خط میانی تیمش دیده شد. بزرگترین مشکل یک خط جلوتر از خط دفاعی 4 یا 5 نفره تیم ملی دیده شد که در بازی اول به هیچوجه زوج سعید عزتاللهی و سامان قدوس در هافبک دفاعی هماهنگ نشان نداد. در مصاف با نیوزیلند اینقدر نمایش عزتاللهی ضعیف بود که خیلیها اعتقاد داشتند هافبک باتجربه تیم ملی، یکی از ضعیفترین بازیهای ملی خود را انجام داده است. در سوی دیگر هم سامان قدوس هر چقدر در فاز هجومی مثل همیشه بود و رد پایش روی هر دو گل تیم ملی دیده میشد، در دفاع به کار نیامد و در واقع اگر سختگیری بیشتری میکرد، مهاجم ریزنقش حریف موفق به ثبت دو گل نمیشد.
دفاع 5 نفره، واکنش قلعهنویی به یک نقطه ضعف بزرگ
به دلیل مشکلات بزرگی که تیم ملی مقابل نیوزیلند در پست هافبک دفاعی داشت، امیر قلعهنویی در بازی دوم تغییرات مهمی انجام داد. این مربی دفاع تیمش را 5 نفره کرد. در این وضعیت سامان قدوس و سعید عزتاللهی با خیال راحتتری به امور دفاعی میپرداختند و انتظار خاصی هم از آنها در فاز هجومی، حتی با 10 نفره شدن حریف وجود نداشت. در این مسابقه البته قدوس در دقیقه 66 از مسابقه بیرون رفت و در دقایق پایانی دیدار بود که احسان حاجصفی با ورود میلاد محمدی در پست هافبک دفاعی بازی کرد. این تصمیم امیر قلعهنویی در حالی که محمد قربانی، امیرمحمد رزاقینیا و حتی روزبه چشمی، در همین پست، روی نیمکت نشسته بودند، بسیار معنادار به شمار میرود.
سرانجام در بازی سوم تیم ملی که شاگردان امیر قلعهنویی برای قطعی کردن صعود خود و اینکه کارشان به اما و اگر نکشد، به پیروزی نیاز داشتند. با این حال باز هم شاهد یک ترکیب و نمایش محافظهکارانه بودیم. البته امیر قلعهنویی در این مسابقه تغییر قابل توجهی در پست هافبک دفاعی ایجاد کرده بود و در آرایش 1-4-5 که سامان قدوس و محمد محبی هم کمی جلوتر از رامین رضاییان و میلاد محمدی در سمت راست و چپ منطقه دفاعی ایران بودند، محمد قربانی به عنوان زوج سعید عزتاللهی به ترکیب اصلی وارد شد. این یعنی امیرمحمد رزاقینیا که کارشناسان فوتبال شانس زیادی برای بازی کردنشان قائل بودند، حتی یک مسابقه را هم از ابتدا شروع نکردند و در مسابقهای که شهریار مغانلو، صالح حردانی و علیرضا جهانبخش، 3 تعویضی ایران بودند، جام جهانی را با نیمکتنشینی کامل ترک کردند و شماره 26 تیم ملی که بالاترین شماره انتخابی میان 26 بازیکن حاضر در لیست نهایی امیر قلعهنویی بود، فرصت بازی پیدا نکرد.
نه، قلعهنویی به رزاقینیا اعتقادی نداشت!
مجموع تصمیماتی که امیر قلعهنویی در طول 3 مسابقه شاگردانش در جام جهانی اتخاذ کرد، یعنی اینکه او هیچ اعتقادی به تواناییهای امیرمحمد رزاقینیا که با 20 سال سن جوانترین بازیکن فهرست تیم ملی بود، نداشته و شاید تنها او را برای اینکه کمی میانگین سنی تیمش را پایین بیاورد، به جام جهانی برده است. در این میان حتی حضور آندرانیک تیموریان هم کمکی به امیرمحمد رزاقینیا نکرد. این چهره تمام زندگی حرفهای خود را مدیون برانکو ایوانکوویچ است که در جام جهانی 2006، به یکباره و در حالی که هیچکس هم از سرمربی کروات وقت تیم ملی انتظار نداشت، شانس حضور در ترکیب اصلی را در 23 سالگی به او داد. از آنجا بود که تیموریان درخشید و بلافاصله به لیگ برتر انگلیس رفت.
اتفاقات و سرنوشتی که برای آندرانیک رقم خورد، میتوانست با تصمیمات بهتر و شجاعانهترِ امیر قلعهنویی، در جام جهانی 2026 هم به شکلی دیگر برای امیر محمد رزاقینیا رخ بدهد که کادر فنی تیم ملی این فرصت را از او و سایر بازیکنان جوان و مستعدی که در فوتبال ایران وجود دارند، گرفت و حتی به آریا یوسفیِ 23 ساله هم بیشتر از 45 دقیقه فرصت داده نشد! البته که رزاقینیا همین حالا هم گفته میشود که با پیشنهادات خوبی از تیمهای اروپایی مواجه شده و شاید حتی بدون نیاز به امیر قلعهنویی این بازیکن بتواند آینده درخشانی برای خود بسازد. در این میان اگر این اتفاق برای رزاقینیا رخ بدهد، دیگر قلعهنویی نمیتواند بخشی از این موفقیت را به نام خود بزند.
