اعترافات ازار پس از خانهنشینی؛ قرار نبود جای رونالدو را بگیرم
به گزارش فوتبال ۳۶۰، وقتی ادن ازار در تابستان ۲۰۱۹ با قراردادی صد میلیون یورویی به رئال مادرید پیوست، بسیاری تصور کردند وارث مستقیم تاج و تخت کریستیانو رونالدو باشد؛ همان شماره ۷ افسانهای، همان انتظارات نجومی و همان فشار بیپایان سانتیاگو برنابئو. واقعیت برای ستاره بلژیکی طور دیگری رقم خورد؛ مصدومیتهای پیاپی، فرم نوسانی و مقایسهای که هیچوقت از دوشش برداشته نشد.
حالا چند سال بعد، ازار در گفتوگویی صریح پرده از ناگفتههای آن دوران برداشته؛ از فشار رسانهها گرفته تا ماجرای شماره پیراهن لوکا مودریچ. او با لحنی آرام اما صادقانه توضیح میدهد روایت «جانشین رونالدو» از همان ابتدا اشتباه بوده.
ادن ازار در واکنش به موضوع جانشینی رونالدو گفت: «جانشینی کریستیانو رونالدو برای من هیچوقت هدف یا مأموریت نبود. رسانهها از همان روز اول گفتند او آمده تا جای رونالدو را پر کند. سبک بازی من کاملاً متفاوت است. هرگز در یک فصل ۶۰ یا ۷۰ گل نزدهام. حتی در بهترین سالهایم هم چنین آماری نداشتم. میخواستم تا ازار باشم، نه نسخهای از کریستیانو.»
ازار درباره تفاوت سبک بازیاش با رونالدو توضیح داد:«کریستیانو یک ماشین گلزنی بود و بازی را با آمارش تعریف میکرد. همیشه یک بازیساز، یک دریبلزن و یک فوتبالیست خلاق نام داشتم و در جریان تاثیر میگذاشتم. مقایسه ما از نظر فوتبالی چندان منطقی نبود. مردم انتظار همان تعداد گل را داشتند و این تصویر با واقعیت همخوانی نداشت.»
او درباره انتخاب شماره ۷ و فشار بالای پوشیدن شماره کریستیانو رونالدو گفت: «راستش را بخواهید حتی شماره ۷ را هم نمیخواستم. این پیراهن تاریخ بزرگی داشت و با رونالدو گره خورد. وقتی آن شماره را گرفتم، همه چیز بزرگتر شد؛ انتظارات، فشار، نگاهها. اما این انتخاب من نبود.»
ازار درباره درخواستش از لوکا مودریچ برای شماره ۱۰ فاش کرد: «من واقعاً شماره ۱۰ لوکا مودریچ را میخواستم. با خودم فکر میکردم شاید او بگوید باشه، بگیرش اما آن را به من نداد! البته کاملاً حق داشت. ترجیح میدادم با شمارهای نزدیک هویت فوتبالیام بازی کنم.»
ستاره بلژیکی رئالیها درباره دورانش در مادرید و ناکامیها اعتراف کرد: «اوضاع مطابق میلم پیش نرفت. مصدومیتها ضربه بزرگی به من زدند و نتوانستم ثبات داشته باشم. با این حال، افتخار میکنم با رئال مادرید عناوین مهمی مثل لالیگا و لیگ قهرمانان را بردم. شاید از نظر فردی بهترین نسخه خودم نبودم اما بخشی از تاریخ باشگاه بزرگی مثل مادرید شدم.»
